١٢٦٠٨.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ و قد سُئلَ عَن أساسِ الدِّينِ ـ: التَّوحيدُ و العَدلُ . . . أمّا التَّوحيدُ فأن لا تُجَوِّزَ عَلى رَبِّكَ ما جازَ عَلَيكَ ، و أمّا العَدلُ فأن لا تَنسِبَ إلى خالِقِكَ ما لامَكَ عَلَيهِ . [٣]

٢٦٠٦

معناى اعتقاد داشتن به عدل خدا

١٢٦٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداى را نشناخت آن كه او را به آفريدگانش مانند كرد و او را به عدالت وصف نكرد آن كه گناهان بندگانش را به وى نسبت داد.

١٢٦٠٧.امام على عليه السلام ـ در پاسخ به اين پرسش كه عدل چيست؟ ـفرمود : عدل، آن است كه خدا را متهم نكنى.

١٢٦٠٨.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به پرسش از بنياد دين ـفرمود : بنياد دين توحيد و عدل است. توحيد به اين معناست كه آنچه را درباره خودت روا مى دانى درباره پروردگارت روا نشمارى و معناى عدل اين است كه آنچه را آفريدگارت به سبب آنها تو را نكوهش كرده است، به او نسبت ندهى.

[١] التوحيد : ٤٧/١٠ .[٢] نهج البلاغة : الحكمة ٤٧٠ .[٣] التوحيد : ٩٦/١ .