١٢٩٥٢.امام على عليه السلام ـ در وصف دنيا ـفرمود : دنيا كارش دگرگونى و جا به جايى است و جايگاهش لرزان و عزّتش خوارى و كارهاى جدّيش شوخى و بلنديش پستى است.

٢٦٦٥

تفسير عزّت

١٢٩٥٣.امام على عليه السلام : خوش خويى مؤمن از فروتنى است ... و عزّتش در رها كردن گويه ها و وا گويه هاست.

١٢٩٥٤.امام على عليه السلام : هيچ عزّتى بالاتر از بردبارى نيست.

١٢٩٥٥.امام على عليه السلام : عزّتى چون بردبارى نيست.

١٢٩٥٦.امام على عليه السلام : عزّت، در رسيدن به انتقام است (همين كه به آن مرحله از توانايى رسيد كه بتواند انتقام بگيرد، همين براى عزّت و غلبه او كافى است و نياز نيست كه انتقام بكشد).

١٢٩٥٧.امام زين العابدين عليه السلام : فرمان بردن از فرمانروايان [الهى] كمال عزّت است.

١٢٩٥٨.امام صادق عليه السلام : عزّت آن است كه هر گاه با حق رو به رو شدى، در برابر آن خوار باشى.

١٢٩٥٩.امام صادق عليه السلام : راستى، عزّت است و نادانى، ذلّت.

١٢٩٦٠.امام صادق عليه السلام : شرافت مؤمن در نماز شب خواندن اوست و عزّتش در آزار نرساندن به مردم.

[١] نهج البلاغة : الخطبة ١٩١.[٢] بحار الأنوار : ٧٧/٢٦٨/١.[٣] بحار الأنوار : ٧١/٤١٤/٣٢.[٤] نهج البلاغة : الحكمة ١١٣.[٥] غرر الحكم : ١١٠٥.[٦] تحف العقول : ٢٨٣.[٧] بحار الأنوار : ٧٨/٢٢٨/١٠٥.[٨] تحف العقول : ٣٥٦.[٩] الخصال : ٦/١٨.