ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١١٠
«وَ إذَا رَأيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أجْسامُهُمْ وَ إنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قاتَلَهُمُ اللّه ُ أنَّى يُؤْفَكُونَ» . [١]
الحديث :
١٢١٨٩.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : أوهَنُ الأعداءِ كَيدا مَن أظهَرَ عدَاوتَهُ . [٢]
١٢١٩٠.عنه عليه السلام : مَن أظهَرَ عَداوَتَهُ قَلَّ كَيدُهُ . [٣]
١٢١٩١.الإمامُ العسكريُّ عليه السلام : أضعَفُ الأعداءِ كَيدا مَن أظهَرَ عَداوَتَهُ . [٤]
(انظر) الشيطان : باب ١٩٩٧ .
٢٥٢٣
التَّحذيرُ مِن ائتِمانِ العَدُوِّ
١٢١٩٢.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : مَن نامَ عَن عَدُوِّهِ أنبَهَتهُ المَكايِدُ . [٥]
١٢١٩٣.عنه عليه السلام : مَن نامَ لَم يُنَمْ عَنهُ . [٦]
١٢١٩٤.عنه عليه السلام : و اللّه ِ إنَّ امرَأً يُمَكِّنُ عَدُوَّهُ مِن نَفسِه يَعرُقُ لَحمَهُ ، و يَهشِمُ عَظمَهُ ، و يَفري جِلدَهُ ، لَعظيمٌ عَجزُهُ . [٧]
«چون آنها را ببينى ، تو را از ظاهرشان خوش مى آيد و چون سخن بگويند، به سخنشان گوش مى دهى. گويى چوبهايى هستند به ديوار تكيه داده. هر آوازى را به زيان خود مى پندارند. آنان دشمن هستند، از آنها حذر كن. خدايشان بكشد ! به كجا منحرف مى شوند؟»
حديث:
١٢١٨٩.امام على عليه السلام : سست مكرترين دشمنان، كسى است كه دشمنى خود را آشكار سازد.
١٢١٩٠.امام على عليه السلام : هركه دشمنى خود را آشكار سازد، (نقشه) نيرنگش كاستى گيرد.
١٢١٩١.امام عسكرى عليه السلام : سست انديش ترين دشمنان، كسى است كه دشمنى خود را آشكار سازد.
٢٥٢٣
نبايد خود را از دشمن ايمن پنداشت
١٢١٩٢.امام على عليه السلام : هركه از دشمن خود غافل شود، دسيسه ها او را به خود آورد.
١٢١٩٣.امام على عليه السلام : هركه از دشمن خود غافل باشد، دشمن از او غافل نباشد.
١٢١٩٤.امام على عليه السلام : به خدا سوگند، كسى كه دشمنش را بر خود چنان مسلّط گرداند كه گوشتش را جدا كند و استخوانش را بشكند و پوستش را بكند، آدمى بس ناتوان است.
[١] المنافقون : ٤ .[٢] غرر الحكم : ٣٢٥٨ .[٣] غرر الحكم : ٧٩٥٦ .[٤] أعلام الدين : ٣١٣ .[٥] غرر الحكم : ٨٦٧٢ .[٦] نهج البلاغة : الكتاب ٦٢.[٧] نهج البلاغة : الخطبة ٣٤ .