١٢٥٤٨.الإمامُ زينَ العابدينُ عليه السلام ـ في الدّعاءِ ـ: إنَّكَ لا تَحتَجِبُ عَن خَلقِكَ إلاّ أن تَحجُبَهُمُ الأعمالُ (الآمالُ) السَّيِّئَةُ دونَكَ . [١]

١٢٥٤٩.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ و قَد سَألَهُ ابنُ أبي العَوجاءِ : و لِمَ احتَج: وَيلَكَ ! و كَيفَ احتَجَبَ عَنكَ مَن أراكَ قُدرَتَهُ في نَفسِكَ ؟ ! نَشَّأَكَ و لَم تَكُن ، و كَبَّرَكَ بَعدَ صِغَرِكَ ، و قُوَّتَكَ بَعدَ ضَعفِكَ ... و ما زالَ يَعُدُّ عَلَيَّ قُدرَتَهُ الّتي هِيَ في نَفسِيَ الّتي لا أدفَعُها حتّى ظَنَنتُ أنَّهُ سيَظهَرُ فيما بَيني و بَينَهُ ! [٢]

١٢٥٥٠.الإمامُ الكاظمُ عليه السلام : لَيسَ بَينَهُ و بَينَ خَلقِهِ حِجابٌ غَيرَ خَلقِهِ ، احتَجَبَ بِغَيرِ حِجابٍ مَحجوبٍ ، و استَتَرَ بِغَيرِ سِترٍ مَستورٍ . [٣]

١٢٥٥١.الإمامُ الرِّضا عليه السلام ـ و قَد سَألَهُ زِنديقٌ عَن عِلَّةِ الاحتِجابِ ـ: إنَّ الاحتِجابَ عَنِ الخَلقِ [٤] لِكَثرَةِ ذُنوبِهِم . [٥]

١٢٥٥٢.عنه عليه السلام : لا يَشمَلُهُ المَشاعِرُ ، و لا يَحجُبُهُ الحِجابُ ، فالحِجابُ بَينَهُ و بَينَ خَلقِهِ لاِمتِناعِه مِمّا يُمكِنُ في ذَواتِهِم ، و لإمكانِ ذَواتِهِم مِمّا يَمتَنِعُ مِنهُ ذاتُهُ ، و لاِفتِراقِ الصّانِعِ و المَصنوعِ ، و الرَّبِّ و المَربوبِ ، و الحادِّ و المَحدودِ . [٦]

١٢٥٤٨.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعا ـگفت : تو خود را از آفريدگانت در پرده نكردى، بلكه كردارهاى (آرزوهاى) زشت خودِ آنان، ميان تو و ايشان پرده شد.

١٢٥٤٩.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ ابن ابى العوجاء كه پرسيد: چرا خود را ازفرمود : واى بر تو! كسى كه قدرتش را در وجود تو نشانت داده چگونه خود را از تو پوشيده داشته است؟ تو را كه نبودى پديد آورد، خُرد بودى بزرگت كرد، ناتوان بودى توانايت گردانيد... حضرت پيوسته مظاهر قدرت خدا را كه در وجود من است و نمى توانم منكرشان شوم برايم بر مى شمرد تا جايى كه خيال كردم بزودى خداوند ميان من و او ظاهر خواهد شد!

١٢٥٥٠.امام كاظم عليه السلام : ميان او و آفريدگانش حجابى جز خود آنان وجود ندارد. او در پرده است بى آن كه پرده اى در كار باشد و مستور است بى آن كه پوششى در ميان باشد.

١٢٥٥١.امام رضا عليه السلام ـ در پاسخ به پرسش زنديقى از علّت در پرده بودن خدافرمود : پردگى او از خلق به علّت كثرت گناهان ايشان است.

١٢٥٥٢.امام رضا عليه السلام : درك ها، او را فرا نمى گيرد و حجاب ، او را پوشيده نمى دارد . از آفريدگانش در حجاب است؛ زيرا آنچه براى ذات آنان ممكن است، براى او ممتنع مى باشد و آنچه ذات او از آن امتناع دارد، براى ذات آنها ممكن است و نيز به دليل جدايى و تفاوتى است كه ميان سازنده و ساخته شده و پروردگار و پرورده و محدود كننده و محدود شده وجود دارد.

[١] الإقبال : ١/١٥٨ .[٢] التوحيد : ١٢٧/٤ .[٣] التوحيد : ١٧٩/١٢ .[٤] و في بعض النسخ: «إنّ الحجاب على الخلق ...» ، و في بعضها «إنّ الحجاب عن الخلق» . (كما في هامش المصدر) .[٥] التوحيد : ٢٥٢/٣ .[٦] التوحيد : ٥٦/١٤.