١٣٢٣٠.الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ في قولِهِ تَعالى : «و أنَّ المَساجِدَ للّه: ما سَجَدتَ بِهِ مِن جَوارِحِكَ للّه ِِ تَعالى فَلا تَدعُ مَعَ اللّه ِ أحَدا . [٢]

(انظر) الزواج : باب ١٦٥١.

٢٧٠٩

ما يَنبَغي مِنَ التَّعظيمِ

الكتاب :

ذلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللّه ِ فَإنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ» . [٣]

ذلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ حُرُماتِ اللّه ِ فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَ أُحِلَّتْ لَكُمُ الْأنْعامُ إلاَّ ما يُتْلَى عَلَيْكُمْ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأوْثانِ وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ» . [٤]

الحديث :

١٣٢٣١.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : إنَّ مِن تَعظيمِ جَلالِ اللّه ِ عزَّ و جلَّ كَرامَةَ ذي الشَّيبَةِ ، و حامِلِ القُرآنِ ، و الإمامِ العادِلِ . [٥]

«پدر و مادر خود را روى تخت نشاند و همه در برابر او به سجده افتادند».

حديث:

١٣٢٣٠.امام على عليه السلام ـ درباره آيه «همانا سجده گاهها از آن خداست، پس هيفرمود : مقصود آن قسمت از اندامهاى توست كه با آنها در برابر خدا سجده مى كنى. پس هيچ كس را با خدا مخوانيد [و در برابر احدى به سجده ميفتيد].

٢٧٠٩

بزرگداشت شايسته

قرآن:

«آرى، كسانى كه شعاير خدا را بزرگ مى شمارند، اين نشان پرهيزگارى دلهاست».

«و كسى كه حرامهاى خدا را بزرگ شمارد، اين كار در نزد پروردگارش براى او بهتر است. و چارپايان براى شما حلال گشته اند مگر آنهايى كه برايتان خوانده شده. پس، از بتهاى پليد و سخن باطل و دروغ اجتناب كنيد».

حديث:

١٣٢٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : احترام نهادن به ريش سفيد و حافظ قرآن و پيشواى دادگر، گونه اى بزرگداشت جلال و شكوه خداوند عزّ و جلّ است.

[١] يوسف : ١٠٠.[٢] الجنّ : ١٨ .[٣] النوادر للراوندي: ١٦٣ .[٤] الحجّ : ٣٢.[٥] الحجّ : ٣٠.[٦] كنز العمّال : ٢٥٥٠٧.