١٢٦٨٥.عنه عليه السلام ـ في التَّوحيدِ ـ: ما وَحَّدَهُ مَن كَيَّفَهُ ، و لا حَقيقتَهُ أصابَ مَن مَثَّلَهُ ، و لا إيّاهُ عَنى مَن شَبَّهَهُ، و لا صَمَدَهُ مَن أشارَ إلَيهِ و تَوَهَّمَهُ . [٣]

٢٦٢١

خدا صَمَد است

قرآن:

«خدا صمد است».

حديث:

١٢٦٨٤.امام على عليه السلام : صمد، يعنى داراى اجزاء نيست.

١٢٦٨٥.امام على عليه السلام ـ در توحيد خدا ـفرمود : كسى كه براى خدا چگونگى تعيين كند، يگانه اش ندانسته است و كسى كه براى او مانند قرار دهد، به حقيقت او نرسيده است و كسى كه او را به چيزى شبيه كند، او را قصد نكرده [و آن چه به عنوان خدا معتقد است خدا نيست] و كسى كه به او اشاره كند و به وهمش در آورد، او را صمد ندانسته است [بلكه مشار اليه او و خدايى كه در وهمش آورده چيز ديگرى است نه خدا].

[١] الإخلاص : ٢ .[٢] مجمع البيان : ١٠/٨٦٢ .[٣] نهج البلاغة : الخطبة ١٨٦ .