١١٩٩٨.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : عَجِبتُ لِلبَخيلِ يَستَعجِلُ الفَقرَ الَّذي مِنهُ هَرَبَ، و يَفوتُهُ الغِنَى الّذي إيّاهُ طَلَبَ، فيَعيشُ في الدّنيا عَيشَ الفُقَراءِ، و يُحاسَبُ في الآخِرَةِ حِسابَ الأغنِياءِ ! [١]

١١٩٩٩.عنه عليه السلام : عَجِبتُ لِلمُتَكَبِّرِ الّذي كانَ بالأمسِ نُطفَةً، و يَكونُ غَدا جِيفَةً ! [٢]

١٢٠٠٠.عنه عليه السلام : عَجِبتُ لِمَن شَكَّ في اللّه ِ و هُوَ يَرى خَلقَ اللّه ِ ! [٣]

١٢٠٠١.عنه عليه السلام : عَجِبتُ لِمَن نَسِيَ المَوتَ و هُوَ يَرَى المَوتى (مَن يَموتُ) ! [٤]

١٢٠٠٢.عنه عليه السلام : عَجِبتُ لِمَن أنكَرَ النَّشأةَ الاُخرى و هُوَ يَرَى النَّشأةَ الاُولى ! [٥]

١٢٠٠٣.عنه عليه السلام : عَجِبتُ لِعامِرِ دارِ الفَناءِ و تارِكِ دارِ البَقاءِ! [٦]

٢٤٨٨

آنچه جاى شگفتى دارد

١١٩٩٨.امام على عليه السلام : در شگفتم از بخيل كه فقرى را كه از آن گريزان است به سوى خود شتاب مى بخشد و توانگريى را كه در جستجوى آن است، از دست مى دهد؛ در دنيا چون فقيران زندگى مى كند و در آخرت مانند توانگران حسابرسى مى شود!

١١٩٩٩.امام على عليه السلام : در شگفتم از متكبّر، كه ديروز نطفه اى بود و فردا لاشه اى است!

١٢٠٠٠.امام على عليه السلام : در شگفتم از كسى كه آفرينش خدا را مى بيند و با اين حال در وجود او شكّ مى كند!

١٢٠٠١.امام على عليه السلام : در شگفتم از كسى كه مردگان را مى بيند و مرگ را از ياد مى برد!

١٢٠٠٢.امام على عليه السلام : در شگفتم از كسى كه زندگى اين جهان را مى بيند و زندگى آن جهان را انكار مى كند!

١٢٠٠٣.امام على عليه السلام : در شگفتم از آباد كننده سراى فانى و رها كننده سراى باقى!

[١] نهج البلاغة : الحكمة ١٢٦.[٢] نهج البلاغة : الحكمة ١٢٦.[٣] نهج البلاغة : الحكمة ١٢٦.[٤] نهج البلاغة : الحكمة ١٢٦.[٥] نهج البلاغة : الحكمة ١٢٦.[٦] نهج البلاغة : الحكمة ١٢٦.