ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٣٩٥
١٣٠٧٦.الإمامُ الكاظمُ عليه السلام ـ مِن وَصِيَّتِهِ لِهِشامٍ ـ: إن خالَطتَ النّاسَ فإنِ استَطَعتَ أن لا تُخالِطَ أحَدا مِنهُم إلاّ مَن كانَت يَدُكَ عَلَيهِ العُليا فَافعَلْ . [١]
٢٦٨١
أدَبُ العِشرَةِ مَعَ الأهلِ
الكتاب :
يا أيُّها الَّذِينَ آمَنُوا لا يَحِلُّ لَكُمْ أنْ تَرِثُوا النِّساءَ كَرْها وَ لا تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُوا بِبَعْضِ ما آتَيْتُمُوهُنَّ إلاَّ أنْ يَأْتِينَ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ وَ عاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ فَإنْ كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسَى أنْ تَكْرَهُوا شَيْئا وَ يَجْعَلَ اللّه ُ فِيهِ خَيْرا كَثِيرا» . [٢]
وَ أْمُرْ أهْلَكَ بِالصَّلاَةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها لاَ نَسْألُكَ رِزْقا نَحْنُ نَرْزُقُكَ وَ الْعاقِبَةُ لِلتَّقْوَى» . [٣]
وَ كانَ يَأْمُرُ أهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ وَ كانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيّا» . [٤]
يا أيُّها الَّذِينَ آمَنُوا لا تُلْهِكُمْ أمْوَالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّه ِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَاُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ» . [٥]
الحديث :
١٣٠٧٧.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : إنَّ الرَّجُلَ لَيُدرِكُ بالحِلمِ دَرَجَةَ الصّائمِ القائمِ ، و إنَّهُ لَيُكتَبُ جَبّارا و لا يَملِكُ إلاّ أهـلَ بَيتِـهِ . [٦]
١٣٠٧٦.امام كاظم عليه السلام ـ در سفارش به هشام ـفرمود : هرگاه با مردم معاشرت كردى، اگر توانستى كه در معاشرت با هر يك از آنان دست برتر داشته باشى چنين كن.
٢٦٨١
آداب معاشرت با خانواده
قرآن:
«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! شما را روا نيست كه زنان را برخلاف ميلشان به ارث ببريد و براى بازستاندن قسمتى از آن چه را كه به آنها داده ايد بر آنان سخت مگيريد، مگر اين كه مرتكب فحشايى آشكار و ثابت شده گردند. و با آنان به نيكويى رفتار كنيد و اگر خوشايندتان نبودند چه بسا چيزهايى كه خوشايند شما نيست در حالى كه خدا خير كثيرى در آن نهاده است».
«كسان خود را به نماز فرمان ده و خود در آن كار پاى بفشر. از تو روزى نمى خواهيم. ما به تو روزى مى دهيم و عاقبت نيك از آن پرهيزگاران است».
«و خاندان خود را به نماز و زكات فرمان مى داد و نزد پروردگارش شايسته و پسنديده بود».
«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! اموال و اولادتان شما را از ياد خدا باز ندارد كه هر كه چنين كند زيانكار است».
حديث:
١٣٠٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا مرد ، با بردبارى به مرتبه روزه گير شب زنده دار مى رسد و [با بدرفتارى] جبّار قلمداد مى شود، در حالى كه بر كسى جز خانواده خود فرمان نمى راند.
[١] تحف العقول : ٣٩٥.[٢] النساء : ١٩.[٣] طه : ١٣٢.[٤] مريم : ٥٥.[٥] المنافقون : ٩.[٦] كنز العمّال : ٥٨٠٩.