ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٣٩٤
١٣٠٧٠.عنه عليه السلام ـ في وَصِيَّتِه لِبَنيـهِ عِنـدَ احتِضارِهِ ـ: يا بَنِيَّ ، عاشِروا النّاسَ عِشرَةً إن غِبتُم حَنُّوا إلَيكُم ، و إن فُقِدتُم بَكَوا عَلَيكُم . [١]
١٣٠٧١.عنه عليه السلام ـ كانَ يَقولُ ـ: لِيَجتَمِعْ في قَلبِكَ الافتِقارُ إلَى النّاسِ ، و الاستِغناءُ عَنهُم، يَكونُ افتِقارُكَ إلَيهِم في لينِ كَلامِكَ و حُسنِ بِشرِكَ، و يَكونُ استِغناؤكَ عَنهُم في نَزاهَةِ عِرضِكَ و بَقاءِ عِزِّكَ . [٢]
١٣٠٧٢.عنه عليه السلام : زُهدُكَ في راغِبٍ فيكَ نُقصانُ حَظٍّ ، و رَغبَتُكَ في زاهِدٍ فيكَ ذُلُّ نَفْسٍ . [٣]
١٣٠٧٣.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : صَلاحُ شَأنِ النّاسِ التَّعايُشُ و التّعاشُرُ مِل ءَ مِكيالٍ : ثُلثاهُ فِطَنٌ ، و ثُلثٌ تَغافُلٌ . [٤]
١٣٠٧٤.عنه عليه السلام : مَن خالَطتَ فإنِ استَطَعتَ أن تَكونَ يَدُكَ العُليا عَلَيهِ فَافعَلْ . [٥]
١٣٠٧٥.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : مَن أكرَمَكَ فأكرِمهُ ، و مَنِ استَخَفَّ بِكَ فأكرِم نَفسَكَ عَنهُ . [٦]
١٣٠٧٠.امام على عليه السلام ـ در سفارش به فرزندان خود به هنگام احتضار ـفرمود : فرزندان من! با مردم چنان معاشرت كنيد كه اگر شما را نديدند مشتاق ديدنتان باشند و هر گاه مُرديد بر شما بگريند.
١٣٠٧١.امام على عليه السلام پيوسته مى فرمود: بايد نياز به مردم و بى نيازى از آنها، هر دو، در دلت جمع باشد، نيازت به آنها در نرم گويى و خوشرويى تو باشد و بى نيازيت از آنها در حفظ آبرو و نگهدارى عزّت و سر بلنديت.
١٣٠٧٢.امام على عليه السلام : بى اعتنايى تو به كسى كه به تو راغب است كم سعادتى است و تمايل تو به كسى كه به تو بى رغبت است، خوارى نفس است.
١٣٠٧٣.امام باقر عليه السلام : سامان يافتن كار مردم به اين است كه طورى با هم همزيستى و معاشرت كنند كه مانند پيمانه اى باشند كه دو سومش هوشيارى و يك سومش ناديده گرفتن و چشم پوشى است .
١٣٠٧٤.امام باقر عليه السلام : هر گاه با كسى معاشرت كردى، اگر توانستى دست برتر بر او داشته باشى، چنين باش.
١٣٠٧٥.امام صادق عليه السلام : هر كه تو را گرامى داشت، او را گرامى بدار و هركه تو را خوار شمرد، خودت را از او منزّه و بر كنار بدار.
[١] بحار الأنوار : ٤٢/٢٤٧/٥٠.[٢] معاني الأخبار : ٢٦٧/١.[٣] نهج البلاغة : الحكمة ٤٥١.[٤] بحار الأنوار : ٧٤/١٦٧/٣٤.[٥] المحاسن : ٢/١٠٢/١٢٧٢.[٦] الدرّة الباهرة : ٣١.