١١٨٧٠.عنه عليه السلام : اُوصيكُم بِتقوَى اللّه ِ ... و داوُوا بِها الأسقامَ ، و بادِروا بِها الحِمامَ، و اعتَبِروا بِمَن أضاعَها، و لا يَعتَبِرَنَّ بِكُم مَن أطاعَها . [٧]

(انظر) الموعظة : باب ٤٠٥٧، ٤٠٥٨.

١١٨٦٤.امام على عليه السلام : مؤمن دنيا را با ديده عبرت مى نگرد و از روى ناچارى، از آن خوراك بر مى گيرد.

١١٨٦٥.امام على عليه السلام : برترين خرد، عبرت گرفتن است و برترين دورانديشى، احتياط كردن و پشتيبان جُستن است و بزرگترين بي خردى، فريب خوردن (و غفلت) است.

١١٨٦٦.امام على عليه السلام : با بصيرت است، كه عبرت آموختن حاصل مى شود.

١١٨٦٧.امام على عليه السلام : دستاوردِ خرد، پند گرفتن و احتياط است و دستاورد نابخردى، غفلت و فريب خوردگى.

١١٨٦٨.امام على عليه السلام : هركه نابخرد باشد، پند گرفتنش اندك است.

١١٨٦٩.امام على عليه السلام : هركه از دگرگونيها و پيشامدهاى زمانه درس نگيرد، سرزنش در او كارگر نباشد.

١١٨٧٠.امام على عليه السلام : شما را به تقواى الهى سفارش مى كنم ... با آن بيماريها را درمان كنيد و با آن به پيشواز مرگ رويد و از كسانى كه آن را فرو گذاشتند، عبرت گيريد و مبادا مايه عبرت كسانى شويد كه راه تقوا در پيش مى گيرند.

[١] نهج البلاغة : الحكمة ٣٦٧.[٢] غرر الحكم : ٣٢٧٣.[٣] غرر الحكم : ٤٣٥١.[٤] غرر الحكم : ٧٢٢٧.[٥] غرر الحكم : ٧٨٣٧.[٦] غرر الحكم : ٨٦٦١.[٧] نهج البلاغة : الخطبة ١٩١.