ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٣٤٤
١٢٨٨٨.عنه عليه السلام : لا تَكُنْ مِمَّن يَرجو الآخِرَةَ بغَيرِ العَمَلِ ... يَنهى و لا يَنتَهي ، و يَأمُرُ بِما لا يَأتي . [١]
١٢٨٨٩.عنه عليه السلام : أظهَرُ النّاسِ نِفاقا : مَن أمَرَ بِالطّاعَةِ و لَم يَعمَل بِها ، و نَهى عَنِ المَعصِيَةِ و لَم يَنتَهِ عَنها . [٢]
١٢٨٩٠.عنه عليه السلام : كَفى بِالمَرءِ غَوايَةً أن يَأمُرَ النّاسَ بِما لا يَأتَمِرُ بِهِ ، و يَنهاهُم عَمّا لا يَنتَهي عَنهُ . [٣]
١٢٨٩١.عنه عليه السلام : كَفى بِالمَرءِ جَهلاً أن يُنكِرَ عَلَى النّاسِ ما يَأتي مِثلَهُ . [٤]
١٢٨٩٢.عنه عليه السلام : لَعَنَ اللّه ُ الآمِرينَ بِالمَعروفِ التّارِكينَ لَهُ ، و النّاهينَ عَنِ المُنكَرِ العامِلينَ بِهِ . [٥]
١٢٨٩٣.عنه عليه السلام : رُبَّ آمِرٍ غَيرُ مُؤتَمِرٍ ، رُبَّ زاجِرٍ غَيرُ مُزدَجِرٍ ، رُبَّ واعِظٍ غَيرُ مُرتَدِعٍ ، رُبَّ عالِمٍ غَيرُ مُنتَفِعٍ . [٦]
١٢٨٨٨.امام على عليه السلام : چونان كسى مباش كه بى عمل به آخرت اميد مى بندد... از خلافكارى و گناه باز مى دارد، اما خود باز نمى ايستد و به كارهاى خوب فرمان مى دهد، ولى خود انجام نمى دهد.
١٢٨٨٩.امام على عليه السلام : آشكارترين منافق كسى است كه به فرمانبرى از خدا فرمان مى دهد و خود بدان عمل نمى كند و از گناه باز مى دارد و خود از آن باز نمى ايستد.
١٢٨٩٠.امام على عليه السلام : در گمراهى انسان همين بس كه مردم را به چيزى فرمان دهد، كه خود انجام نمى دهد و آنها را از چيزى باز دارد كه خود باز نمى ايستد.
١٢٨٩١.امام على عليه السلام : در نادانى انسان همين بس كه بر مردم كارهايى را خُرده بگيرد كه مانند آنها را خود انجام مى دهد.
١٢٨٩٢.امام على عليه السلام : نفرين خدا بر كسانى كه به خوبى فرمان مى دهند و خود آن را فرو مى گذارند و بر كسانى كه از زشتى باز مى دارند و خود مرتكب آن مى شوند.
١٢٨٩٣.امام على عليه السلام : بسا كسانى كه به كارهاى خوب فرمان مى دهند و خود بدانها عمل نمى كنند؛ بسا كسانى كه از بدى باز مى دارند و خود باز نمى ايستند؛ بسا كسانى كه پند مى دهند و خود پند نمى پذيرند؛ بسا دانايانى كه از دانش خود بهره برنمى گيرند.
[١] نهج البلاغة : الحكمة ١٥٠.[٢] غرر الحكم : ٣٢١٤ .[٣] غرر الحكم : ٧٠٧٢ .[٤] غرر الحكم : ٧٠٧٣.[٥] نهج البلاغة : الخطبة ١٢٩ .[٦] غرر الحكم : ٥٣٥٩ ، ٥٣٦٠ ، ٥٣٦١ ، ٥٣٦٢.