١١٨٦٠.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : فاتَّعِظوا عِبادَ اللّه ِ بِالعِبَرِ النَّوافِعِ، و اعتَبِروا بِالآيِ السَّواطِعِ، و ازدَجِروا بِالنُّذُرِ البَوالِغِ . [٣]

١١٨٦١.> ١٢٠ . عنه عليه السلام : لا تَكُن مِمَّن يَرجو الآخِرَةَ بِغَيرِ العَمَلِ ... يَصِفُ العِبرَةَ و لا يَعتَبِرُ، و يُبالِغُ في المَوعِظَةِ و لا يَتَّعِظُ. [٤]

١١٨٦٢.عنه عليه السلام : رَحِمَ اللّه ُ عَبدا تَفَكَّرَ وَ اعتَبَرَ، فأبصَرَ إدبارَ ما قَد أدبَرَ، و حُضورَ ما قَد حَضَرَ . [٥]

١١٨٦٣.عنه عليه السلام : لقَد جاهَرَتكُمُ العِبَرُ، و زُجِرتُم بِما فيهِ مُزدَجَرٌ، و ما يُبَلِّغُ عنِ اللّه ِ بَعدَ رُسُلِ السَّماءِ إلاّ البَشَرُ . [٦]

٢٤٦٨

درس گرفتن از عبرتها

قرآن:

«پس، عبرت گيريد اى اهل بصيرت».

حديث:

١١٨٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : عبرت گيريد كه در ميان پيشينيان شما درسهاى عبرت هست .

١١٨٦٠.امام على عليه السلام : اى بندگان خدا! از عبرتهاى سودمند درس گيريد و از نشانه هاى درخشان عبرت آموزيد و از هشدارهاى رسا متنبّه شويد (از گناهان باز ايستيد) .

١١٨٦١.امام على عليه السلام : از كسانى مباش كه بدون كار، به آخرت چشم اميد دوخته است... عبرتها را بيان مى كند، اما خود از آنها درس نمى گيرد، در اندرز دادن به ديگران مى كوشد، و خود پند نمى آموزد.

١١٨٦٢.امام على عليه السلام : خداى رحمت كند بنده اى را كه بينديشد و عبرت گيرد؛ پس، رفتن آنچه را كه رفته و فرا رسيدن آنچه را كه فرا رسيده است، ببيند.

١١٨٦٣.امام على عليه السلام : عبرت ها بر شما آشكار گشته و با عوامل بازدارنده نهى شده ايد و پس از فرستادگان آسمان (فرشتگان) كسى جز بشر پيام خدا را ابلاغ نمى كند.

[١] الحشر : ٢.[٢] كنز الفوائد : ٢/٣١.[٣] نهج البلاغة: الخطبة٨٥.[٤] نهج البلاغة : الحكمة ١٥٠.[٥] بحار الأنوار : ٧٣/١١٩/١٠٩.[٦] نهج البلاغة : الخطبة ٢٠.