١٢٧٨٥.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : لا يَستَقيمُ قَضاءُ الحَوائجِ إلاّ بِثَلاثٍ : بِاستِصغارِها لِتَعظُمَ ، و بِاستِكتامِها لِتَظهَرَ ، و بِتَعجيلِها لِتَهنُؤَ . [٧]

١٢٧٨٦.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : رأيتُ المَعـروفَ لا يَصلُحُ إلاّ بِثَلاثِ خِصالٍ : تَصغيرِهِ ، و تَستيرِهِ ، و تَعجيلِهِ ؛ فإنَّكَ إذا صَغَّرتَهُ عَظَّمتَهُ عِندَ مَن تَصنَعُهُ إلَيهِ ، و إذا سَتَرتَهُ تَمَّمتَهُ ، و إذا عَجَّلتَهُ هَنَّأتَهُ ، و إن كانَ غَيرَ ذلكَ سَخَّفتَهُ و نَكَّدتَهُ . [٨]

٢٦٣٥

كمالِ خوبى

١٢٧٧٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به سرانجام رساندن خوبى، برتر از آغاز كردن آن است.

١٢٧٨٠.امام على عليه السلام : زيبايى احسان، به كامل كردن آن است.

١٢٧٨١.امام على عليه السلام : به كمال رساندن خوبى، نيكوتر از آغاز كردن آن است.

١٢٧٨٢.امام على عليه السلام : احسان و نيكى هرگاه پرورانده نشود (به كمال نرسد)؛ مانند جامه كهنه و ساختمانهاى درهم شكسته، كهنه و فرسوده مى شود.

١٢٧٨٣.امام على عليه السلام : هر كه خوبى و احسان خود را نپروراند، آن را تباه كرده است.

١٢٧٨٤.امام على عليه السلام : هر كه خوبى و احسان خود را نپروراند، گويى خوبى نكرده است.

٢٦٣٦

عوامل كمالِ خوبى

١٢٧٨٥.امام على عليه السلام : بر آوردن نيازها[ى مردم] به مرتبه كمال نرسد، مگر با رعايت سه چيز: خُرد شمردن آنها، تا اين كه بزرگ جلوه كنند، پوشاندن و به رخ نكشيدن آنها، تا اين كه خود آشكار شوند و تعجيل در انجام آنها، تا اين كه گوارا و دلنشين گردند.

١٢٧٨٦.امام صادق عليه السلام : ديدم كه احسان جز با سه كار سامان نمى پذيرد: كوچك شمردن آن، پوشاندن آن و شتاب كردن در انجام آن؛ زيرا هر گاه آن را كوچك شمارى، در نظر كسى كه بدو احسان كرده اى بزرگش ساخته اى و هر گاه آن را بپوشانى [و به رخ نكشى]، به كمالش رسانده اى و هر گاه در انجامش شتاب ورزى، گوارايش كرده اى، در غير اين صورت، احسان و نيكى خود را بى ارزش و ناگوار ساخته اى.

[١] الأمالي للطوسي : ٥٩٦/١٢٣٥ ، كنز العمّال : ١٦٢٥٦.[٢] غرر الحكم : ٤٧٥٢.[٣] غرر الحكم : ١٨٩٩.[٤] غرر الحكم : ٢١٨٩.[٥] غرر الحكم : ٩١١٥.[٦] غرر الحكم : ٩١٤٦.[٧] نهج البلاغة : الحكمة ١٠١.[٨] الكافي : ٤/٣٠/١.