١٢٧١٩.عنه عليه السلام : إنَّما المَعروفُ زَرعٌ مِن أنمَى الزَّرعِ ، و كَنزٌ مِن أفضَلِ الكُنوزِ ، فلا يُزَهِّدَنَّكَ في المَعروفِ كُفرُ مَن كَفَرَهُ ، و لا جُحودُ مَن جَحَدَهُ؛ فإنَّهُ قَد يَشكُرُكَ عَلَيهِ مَن يَسمَعُ مِنكَ فيهِ . [٦]

١٢٧٢٠.عنه عليه السلام : اصطَنِعوا المَعروفَ بِما قَدَرتُم عَلَى اصطِناعِه ؛ فإنَّهُ يَقي مَصارِعَ السُّوءِ . [٧]

١٢٧٢١.عنه عليه السلام : المَعروفُ رِقٌّ . [٨]

١٢٧٢٢.عنه عليه السلام : عَجِبتُ مِمَّن يَشتَري المَماليكَ بِمالِهِ، كَيفَ لا يَشتَري الأحرارَ بِمَعروفِه فَيملِكَهُم؟! [٩]

١٢٧١٤.امام على عليه السلام : خوبى مايه سرورى است.

١٢٧١٥.امام على عليه السلام : خوبى كردن، شرافت و افتخار است.

١٢٧١٦.امام على عليه السلام : خوبى كردن، بالاترين سرورى است.

١٢٧١٧.امام على عليه السلام : خوبى كردن، كمك به ستمديده و ميهمان نوازى، ابزار سرورى است.

١٢٧١٨.امام على عليه السلام : از بهترين اعمال انسان، احسان و خوبى است.

١٢٧١٩.امام على عليه السلام : خوبى كردن، زراعتى از بالنده ترين زراعت ها و گنجى از برترين گنجهاست. پس، ناسپاسىِ نا سپاسان و نمك نشناسىِ نمك نشناسان، نبايد تو را به خوبى كردن بى رغبت سازد؛ زيرا آن كسى كه خوبىِ تو درباره آنان را مى شنود [يعنى خداوند] پاداش كار تو را مى دهد.

١٢٧٢٠.امام على عليه السلام : تا جايى كه توانايى بر كار خوب داريد، خوبى كنيد؛ زيرا خوبى ، [آدمى را ]از مهلكه ها و مرگهاى ناگوار نگه مى دارد.

١٢٧٢١.امام على عليه السلام : خوبى كردن، بندگى [كسى را كه به او خوبى شده به ارمغان ]مى آورد.

١٢٧٢٢.امام على عليه السلام : در شگفتم كسى كه برده ها را با مال خود مى خرد، چرا با احسانِ خويش، آزادها را نمى خرد و برده [احسان] خود نمى گرداند؟

[١] غرر الحكم : ٣٢ .[٢] غرر الحكم : ٨٠ .[٣] غرر الحكم : ٨٥٧.[٤] غرر الحكم : ٦٥٨٥.[٥] عيون الحكم و المواعظ : ٤٩٥/٩١٤٩ .[٦] الجعفريّات : ٢٣٥ .[٧] الخصال : ٦١٧/١٠.[٨] غرر الحكم : ٥٥.[٩] تحف العقول : ٢٠٤.