حَتَّى إذا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَها تَغْرُبُ فِي عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَ وَجَدَ عِندَها قَوْما قُلْنا يا ذا الْقَرْنَيْنِ إمَّا أنْ تُعَذِّبَ وَ إمَّا أنْ تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْنا * قالَ أمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُ ثُمَّ يُرَدُّ إلَى رَبِّهِ فَيُعَذِّبُهُ عَذابا نُكْرا» . [١]

فَأْتِياهُ فَقُوْلا إنّا رَسُوْلا رَبِّكَ فَأرْسِلْ مَعَنا بَنِي إسْرائِيلَ وَ لا تُعَذِّبْهُمْ قَدْ جِئْناكَ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكَ وَ السَّلامُ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى» . [٢]

الحديث :

١٢٢١٣.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : يُقالُ لِلرِّجالِ يَومَ القِيامَةِ : اِطرَحوا سِياطَكُم و ادخُلوا جَهَنَّمَ . [٣]

١٢٢١٤.عنه صلى الله عليه و آله : يُقالُ لِلجِلْوازِ يَومَ القِيامَةِ : ضَعْ سَوطَكَ و ادخُلِ النّارَ . [٤]

٢٥٢٩

شكنجه دادن مردم

قرآن:

«تا به غروبگاه خورشيد رسيد. ديد كه در چشمه اى گل آلود و سياه غروب مى كند و در آن جا مردمى يافت. گفتيم: اى ذو القرنين! مى خواهى عقوبتشان كن و مى خواهى با آنان به نيكى رفتار كن. گفت: اما هر كس كه ستم كند ما عقوبتش خواهيم كرد. آن گاه نزد پروردگارش برگردانده مى شود و او نيز به سختى عذابش مى كند».

«پس، نزد او رويد و بگوييد: ما دو تن فرستادگان پروردگار تو هستيم. پس، بنى اسرائيل را با ما بفرست و آنان را شكنجه مكن. ما با نشانه اى از جانب پروردگارت نزد تو آمده ايم. و درود بر كسى كه از پى هدايت قدم نهد».

حديث:

١٢٢١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : روز قيامت به پيادگان (ملتزمان ركاب سلاطين) گفته مى شود: تازيانه هايتان را بيندازيد و وارد دوزخ شويد.

١٢٢١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : روز قيامت به يَساول (رييس مأموران) گفته مى شود: تازيانه ات را بگذار و به جهنّم برو.

[١] الكهف : ٨٦ و ٨٧ .[٢] طه : ٤٧ .[٣] كنز العمّال : ١٤٩٥٨ .[٤] كنز العمّال : ١٤٩٥٩ .