لغلامين يتيمين فى المدينه» (كهف/ ٨١) را خوانده‌اى؟ اى نافع! چه كسى آن گنج گرانبها را براى آن دو يتيم در زير ديوار پنهان كرده بود تا به آنان ارث رسد. گفت: پدر يتيمان.
فرمود: راستى پدر آنها بهتر و دلسوزتر براى فرزندانش بود يا رسول خدا؟ آيا مى‌توان باور كرد كه پيامبر علم گران بهاى خويش را براى فرزندانش به وديعت نگذاشته باشد و ما را از آن محروم كرده باشد؟ «١»
نهضت كربلا از ديدگاه علماء اهل سنت‌
آنچه امت اسلامى از زمان وقوع اين حادثه عظيم تا امروز بر آن متفق است، اين است كه انقلاب كربلا هيبت و ابهت اسلام را كه به علت حاكميت فرمانروايان ضعيف النفس و تحقير ارزشها و مقدسات دينى رو به افول گذارده بود، احيا كرد. حركت امام حسين (ع)، حركتى مستمر براى همه نسلها و همه عصرها است.
اين انقلاب تنها انقلابى است كه اگر كليه صحنه‌هايش چنان كه بوده، تصوير شود، هيچ‌كس نمى‌تواند از بروز احساسها و عواطف فطرى‌اش جلوگيرى كند؛ زيرا اين فاجعه به قول شافعى، دنيا را لرزانده و نزديك است قله كوهها را آب كند.
شخصى از اهل عراق از عبدالله بن عمر پرسيد: آيا اگر كسى در حال احرام مگسى را به قتل برساند و يا خون پشه بر لباسش باشد چه چيزى بر او لازم است و چه كارى بايد بكند؟ ابن عمر گفت: اهل عراق از كشتن مگس و سزاى آن سئوال مى‌كنند، در حالى كه پسر دختر رسول خدا (ص) را به قتل رساندند. گفت: من از نبى اكرم (ص) شنيدم كه فرمود: همانا حسن و حسين دو ريحانه من هستند در اين دنيا.
در اين آثار تأييد و تحسين قيام امام حسين و زشتى اعمال قاتلين او را از زبان ابن عمر به خوبى مى‌فهميم.
اما سيد رشيد رضا سر دبير مجله «المنار» و مفسر بزرگ صاحب تفسير المنار و شاگرد برجسته شيخ محمد عبده استاد دانشگاه الازهر مصر در تفسير آيات ٣٧ ٣٦ سوره مائده در بحث و موضوع «جزاى محاربين و قتال بغاة و طاعت أئمه» نوشته: و از اين باب است خروج و قيام امام حسين سبط رسول خدا (ص) عليه امام جور و بغى (ظلم و ستم و تجاوز) آن كسى كه به قدرت و حيله و نيرنگ ولايت امور مسلمانان را به دست گرفت، (يزيد پسر معاويه) خداوند او را مخذول و درمانده كند، هم چنين كسانى را كه به جاى پيروى از حق و عدالت و دادگرى و دفاع از دين، از آنان پيروى كردند و هميشه دوستدار بندگى و نوكرى براى ستم‌گران و پادشاهان ظالم بوده و هستند از كرّاميان و نواصب و رأى و نظر ملت‌هاى غالب در اين روزگار بر اين قرار گرفته كه عليه پادشاهان مستبد و مفسد قيام كنند. زير بار ظلم نروند. در دولت عثمانى (تركيه) به فتواى شيخ الاسلام مردم عليه سلطان عبدالحميد خان قيام كردند و او را از