عليه حاكم ستم در دوره‌هاى گوناگون بوده و هست.
در يك كلمه اگر نهضت بزرگ عاشورا را الگو و اسوه همه حركت‌هاى حق طلبانه و عدالت‌خواهانه در جهان بناميم و بدانيم سخن به گزاف نگفته‌ايم.
اگر مرورى داشته باشيم به گفته‌هاى كسانى كه در قرون اوليه اسلام زندگى مى‌كردند اين مطلب تأييد مى‌گردد.
مصعب بن زبير با اين كه خود را رقيب امام حسين (ع) براى حكومت مى‌دانست مى‌گويد:
و انّ الاولى بالطف من آل هاشم تَاسّوا فسنّوا الكرام التأسيّا «١»
ترجمه: «مردان بزرگ از بنى‌هاشم در برابر ستم مقاومت نشان دادند كه براى بزرگان تاريخ نمونه و الگوست.»
بسيارى از نويسندگان، شاعران و تاريخ نگاران مسلمان و غير مسلمان از درس آموزى اين نهضت براى همه جهانيان سخن گفته‌اند.
نه تنها مسلمانان بلكه غير مسلمانان از اين حادثه درس جوانمردى، ايثار و مقاومت در برابر ستمگران گرفته‌اند، از سفير مسيحى كه در همان مجلس يزيد به او اعتراض كرد تا نهضت قرون ميانه و تا روزگار حاضر.
آرى نهضت عاشورا از چنان عمق و غنايى برخوردار است كه تا پايان تاريخ پيام‌آور ارزش‌هاى والاى انسانى و الهام بخش انسان‌هاى آزاده و خداجو خواهد بود.
نهضت عاشورا دانشگاهى است كه همه طبقات از زن، مرد، كوچك و بزرگ، باسواد و بى‌سواد، سياه و سفيد، مسلمان و غير مسلمان از آن درس مى‌آموزند.
در اين دانشگاه همواره استادان بنامى چون حسين بن على (ع)، قمر بنى هاشم، حضرت على اكبر، قاسم بن الحسن، حبيب بن مظاهر، زينب كبرى و ديگر عاشورائيان تدريس مى‌كنند.
ولى متاسفانه ما تاكنون نتوانسته‌ايم ارزش‌هاى عاشورا را آن چنان كه شايد و بايد به جوامع جهانى بشناسانيم. گر چه خود به خود شعارهاى اين نهضت و اين قيام در اعمال وجود انسان‌هاى آزاده رسوخ كرده و حتى بسيارى از حركت‌هاى ضد استكبارى و استبدادى كه در ميان ملتهاى مختلف به ويژه ايران، لبنان و فلسطين رخ نموده، دقيقاً متأثر از عاشورا و آرمانهاى كربلاست چنان كه در پاره‌اى از كنفرانسها نيز رسماً اعلام شده است.
فداكارى، ايثار، صبر و استقامت، شهادت و شجاعت، تعهد و مسئوليت، صداقت و وفادارى، قاطعيت در راه هدف، دفاع از رهبرى و امامت و ولايت، دفاع و پاسدارى‌