٤. اسقونى شربة من الماء ...
در برخى از كتاب‌هايى كه به چگونگى شهادت امام حسين و يارانش (ع) پرداخته‌اند، آورده و گفته شده است كه حضرت در روز عاشورا و هنگام نبرد با دشمنان خود، به آنان و يا به عمر بن سعد رو كردند و فرمودند: «اسقونى شربة من الماء؛ با جرعه‌اى آب، مرا سيراب سازيد.» در برخى از اين كتاب‌ها نيز آورده و گفته شده است كه حضرت به آنان فرمودند: «با جرعه‌اى آب مرا سيراب سازيد كه جگرم از تشنگى سوخت.»
قابل توجه است اين سخن با افكار و گفتار و رفتار شخصيتى كه سرور آزادگان است و سخنانى به گونه‌هاى زيرين دارد، همخوانى و همسانى ندارد.
هيهات منّ الذّلّة؛ ذلت و خوارى از ما دور است و دور.
الموت فى عزّ خير من حياة فى ذلّ؛ مرگ با عزت بهتر است از زندگى با ذلت.
الموت أولى من ركوب العار/ والعار أولى من دخول النّار؛ مرگ سزاوارتر است از ننگ‌پذيرى و ننگ‌پذيرى سزاوارتر از داخل شدن در آتش است.
از سوى ديگر، عبارت «اسقونى شربة من الماء» در كتاب‌ها و منابع معتبر حديثى و مستند روايى يافته نشده است و دين‌پژوهان و انديشه‌مندانى همچون استاد شهيد آيت‌اللَّه مطهرى (ره) در كتاب حماسه حسينى، جلد ٢، صفحه، ٢١٨ در اين زمينه چنين مى‌فرمايند:
اين قدر تشنگى اباعبداللَّه (ع) زياد بود كه وقتى به آسمان نگاه مى‌كرد، بالاى سرش را درست نمى‌ديد؛ اين‌ها شوخى نيست. ولى من هر چه در مقاتل گشتم- آن مقدارى كه مى‌توانستم بگردم- تا اين جمله معروفى را كه مى‌گويند اباعبداللَّه به مردم گفت: «اسقونى شربة من الماء؛ يك جرعه آب به من بدهيد»، ببينم، نديدم. حسين كسى نبود كه از آن مردم چنين چيزى طلب بكند. فقط يك جا دارد كه حضرت در حالى كه داشت حمله مى‌كرد و هو يطلب الماء.
قرائن نشان مى‌دهد كه مقصود اين است: در حالى كه داشت به طرف شريعه مى‌رفت، در جست‌وجوى آب بود كه از شريعه بردارد، نه اين كه از مردم طلب آب مى‌كرد. «١»
استاد شهيد در جلد ١، صفحه ١٥٦ حماسه حسينى نيز مى‌فرمايند:
باور نكنيد كه اباعبداللَّه اين جمله را گفته باشد: «اسقونى شربة من الماء فقد نشطت كبدى».
من كه اين جمله را در جايى نديده‌ام. حسين (ع) اهل اين جور درخواست‌ها نبود.
٥. حج نيمه تمام امام حسين (ع)
از بعضى شنيده و يا در برخى از كتاب‌ها خوانده‌ايد كه چون امام حسين (ع) متوجه شد مزدوران يزيد مى‌خواهند او را در حرم امن الاهى بكُشند و خونش را در خانه خدا بريزند،