دوباره از سر بگيرند، به دليل همين انحرافاتى است كه گوشه و كنار در ميان همين افراد پيدا شده است. متأسفانه برخى از اين افراد در دستگاه حكومتى هم نفوذ كرده‌اند. اگر حسين (ع) چراغ هدايت است، و به دل‌هاى مردم نور مى‌تاباند، و راه را براى مردم روشن مى‌كند، در اين زمان هم بايد از نور حسين (ع) استفاده كرد.
از همان راهى كه دشمنان اسلام توانستند اسلام را مسخ و منحرف كنند و عاقبت، حسين (ع) را كشتند؛ امروز هم دشمنان اسلام مى‌خواهند از همان راه، حسين زمان را از مسير خود برگردانند. امروز هم مى‌خواهند از همان عوامل و ابزار استفاده كنند؛ راه‌هاى كلى همان، تبليغ، تهديد و تطميع است. بنده هر چه فكر كردم عامل چهارمى پيدا نكردم، البته زمينه‌ها متفاوت است. ممكن است اين‌ها از زمينه‌هاى ديگرى استفاده كنند. امّا عواملى كه از آن استفاده مى‌كنند همان سه عامل است.
ببينيد امروز دشمنان اسلام در دنيا نسبت به اسلام چه كار مى‌كنند. آيا از تبليغات كم مى‌گذارند؟ كدام افترا و تهمتى است كه نمى‌زنند؟ و در همين روزنامه‌ها كه بسيارى از آنها با بودجه بيت المال تأمين مى‌شود با تيراژهاى فراوان اين تهمتها و افتراها چاپ و پخش مى‌گردد. بسيارى از جوانهاى ناآگاه ما هم تحت تأثير واقع مى‌شوند. فكر مى‌كنيد گناه اين افراد از گناه كسانى كه سيدالشهداء (ع) را به قتل رساندند كم‌تر است؟ اين افراد، از آنها چه كم دارند؟ آيا گناه اينها از گناه معاويه و ياران و طرفداران او كم‌تر است؟ آيا كسانى كه به نام دين از اين افراد حمايت مى‌كنند، گناهشان از ابوهريرة و امثال وى كم‌تر است؟ حتى به همان اندازه‌اى كه امروز اسلام در دنيا گسترش يافته است و بيش‌تر مطرح مى‌باشد، گناه اين افراد هم بزرگ‌تر است.
كسانى كه خدمت بكنند، اجرشان بيش‌تر است، و كسانى كه خيانت بكنند، گناهشان بزرگ‌تر است. چون محدوده اين خدمت و خيانت وسيع‌تر است. زمانى كه معاويه تسلط يافت، بر عده‌اى از مردم مسلط شد كه شتر نر و ماده را از هم تشخيص نمى‌دادند؛ به طورى كه نماز جمعه را روز چهارشنبه خواند و كسى هم اعتراض نكرد، حتى يكى از خلفاى اموى، در حال مستى نماز خواند و نماز صبح را چهار ركعت خواند، بعد گفتند نماز صبح دو ركعت است، گفت: امروز حال خوشى داشتم، اگر مى‌خواهيد بيش‌تر برايتان بخوانم! آن روز دشمنان اسلام بر چنين مردمى حكومت مى‌كردند. امروز فريب دادن جوانانى كه در انقلاب رشد كرده‌اند، به اين آسانى‌ها ممكن نيست، اما حيله‌هاى دشمنان نيز بسيار پيچيده‌تر شده است.
نكته‌اى ديگر؛ شما تاريخ جاهليت را پيش از بعثت پيغمبر اكرم (ص) نگاه كنيد، آيا در عرب كسى كه به بى‌رحمى حرمله باشد پيدا مى‌شود؟ كسى كه طفل شش ماهه‌اى كه در حال جان دادن است، آخرين لحظات حياتش است، تير سه شعبه زهرآلود به گلوى اين طفل بزند؟ آيا جانورى از اين پست‌تر پيدا مى‌كنيد؟ آيا پيش از