دختر سيد ازدواج كرد. بعد از چندين سال جنگ، روز سوم عروسى به جبهه برگشت و به شهادت رسيد. از خدا خواسته بود كه جنازه‌اش پيدا نشود و پيدا هم نشد.
در اين انقلاب از يك طرف اين گلها روييدند، نوجوان‌ها و جوان‌هايى كه ره صد ساله را يك شبه پيمودند. اما در مقابل، منافقان ملحدى تربيت شدند كه نظير آنها در شيطنت و نفاق در طول تاريخ كم‌تر ديده مى‌شود. متأسفانه امروز اين منافقان با احترام در همين جامعه زندگى مى‌كنند. چرا؟ براى اين كه يك دستگاه تبليغاتى از اول راه انداختند، و به وسيله آن خشونت را محكوم و تساهل و تسامح را ترويج كردند؛ غيرت را از مردم گرفتند تا در مقابل اين حملات ناجوانمردانه به اساس اسلام كسى اعتراض نكند و نفس نكشد؛ و اگر كسى به خود جرأت اعتراض بدهد او را طرفدار خشونت و تئوريسين خشونت معرفى مى‌كنند و او بايد به اعدام محكوم شود! اين نقش اول تبليغات بود و هنوز به نحو اتمّ و اكمل ادامه دارد. اين همان نقشى است كه معاويه و همه شياطين عالم، هنگامى كه در مقام سياست‌بازى قرار مى‌گيرند، بازى كرده‌اند. همچنين تطميع، و پول و هدايا فرستادن، به جاهايى كه گفتنى نيست. به كسانى كه هم حزب و هم جبهه آن‌ها بودند، پست و مقامهايى بخشيدند. و بعد تهديد، على‌رغم اين كه همه انواع خشونت را محكوم مى‌كنند، اما در تهديد مخالفان خود، از تهديدهاى تلفنى، روزنامه‌اى و يا هر شكلى از آن فروگذارى نمى‌كنند. عين همان سياستهايى كه معاويه عمل مى‌كرد.
راه مقابله با سياست‌هاى شيطانى‌
حال اگر كسى بخواهد با اين نوع سياست‌بازى‌ها مقابله كند راه آن چيست؟ همان راهى است كه حسين (ع) نشان داد. شرط اول مقابله با اين نوع سياست‌بازيها اين است كه دل به دنيا نبنديم. حسين (ع) فرزندان، دوستان و ياران خود را به گونه‌اى تربيت كرده بود كه وقتى نوجوان سيزده ساله مى‌خواست ببيند كه آيا او به شهادت مى‌رسد يا نه، حضرت فرمودند كه مرگ در كام تو چگونه است؟ گفت: «المَوتُ أَحْلى‌ عِنْدى‌ مِنَ الْعَسَل»، «١» اين شعار نبود، قاسم بن حسن در محضر عموى خود شعار نمى‌دهد. آنچه را در عمق قلبش بود گفت. يعنى مرگ از عسل براى من شيرين‌تر است. آيا تصور آن را مى‌كنيد كه مرگ در كام يك نوجوان سيزده سال شيرين‌تر از عسل باشد؟ البته نه هر مرگى، مرگى كه در راه خدا، در راه انجام وظيفه، در راه خدمت به اسلام باشد، و الّا مرگ كه شيرينى ندارد، چون صحبت از شهادت بود، حضرت فرمودند مرگ در نظر تو چطور است؟