زينب (س) مشاهده نمود كه امام سجاد (ع) از شدّت حزن نزديك است كه روح مقدسش از بدنش پرواز كند. زينب (س) با شتاب خود را به او رسانيده و با نقل حديثى از پيامبر (ص) كه توسط أم أيمن شنيده بود موجب آرامش و اطمينان قلبى آن حضرت گرديد. قسمتى از آن حديث چنين است:
پسر برادرم! اين منظره‌هاى دلخراش شما را بى‌تاب نكند. پس به خدا سوگند! اين عهدى است از رسول الله (ص)، با جدّ و پدر و عمويت (ع) و هر آينه خداوند را بر گروهى از اين أمت ميثاقى است كه فرعونيان اين سرزمين آنها را نمى‌شناسند. آنان نزد آسمانيان معروف و فرشتگان آسمان به آنان شناخت دارند، اينان اين بدنهاى پاره پاره را جمع نموده و آنها را دفن مى‌كنند. در اين سرزمين نشانه‌اى براى قبر سيدالشهداء (ع) نصب مى‌كنند كه اثرش محو نخواهد شد و گذشت زمان آن را كهنه نخواهد ساخت. هرقدر جباران و پيروان ضلالت براى نابودى آن تلاش كنند بر عظمت و شوكت آن افزوده خواهد شد و خداوند تعالى بر مقام آن بيفزايد. «١»
بنابراين بايد بكارگيرى چنين شيوه‌اى را در نهضت حسينى يكى از پيامهاى عالى تربيتى دانست كه حماسه‌آفرينان صحنه‌هاى با شكوه آن بدان اهتمام فراوان مى‌دادند.
١٠. اعطاى بينش و بصيرت دينى‌
در هر نظام تربيتى متوليان آن بيش از هر چيز به ارتقاء بينش و انديشه متربيان‌شان اهميت مى‌دهند. چون نوع رفتار و منش هر انسانى از نوع شاكله وجودى و طرز تفكرش نشأت مى‌گيرد. در اين زمينه اگر به تاريخ دوران حاكميت امويان بنگريم، مى‌بينيم يكى از اقدامات خائنانه آنان در انحراف كشاندن جامعه اسلامى آن بود كه مانع بصيرت دينى مردم مى‌شدند. از آنجا كه در فرهنگ اسلامى هميشه حق در برابر باطل وجود داشته و شناخت هر يك بدون ديگرى ممكن نيست، امويان انديشه ديگرى را كه در عصر كنونى به عنوان تكثرگرايى دينى يا قرائت‌هاى گوناگون از دين مطرح گرديده است تبليغ مى‌كردند. بديهى است براساس اين تفكر تمام برداشت‌هاى متنوع از دين حق بوده و ديگر باطلى وجود نخواهد داشت. در چنين نظامى مردم در اثر نداشتن معيارهاى تمييز حق از باطل، از فرهنگ حق فاصله گرفته و چه بسا در ستيز با آن قدم برمى‌دارند. چنانكه در صدر اسلام يكى از اصولى كه خلفاى سه گانه بعد از رحلت پيامبر (ص) آن را در سياست خويش بكار برده و در اثر آن هر نوع برداشتى از دين مشروعيت پيدا مى‌نمود، اصل جواز اجتهاد در برابر نصّ بود. بر اين اساس بسيارى از منكرات تنها به دليل اينكه ناشى از اجتهاد فاعل آن صورت گرفته است مشروع بوده و حدّ الهى قابل اجرا نخواهد بود. نظير خيانتى كه خالد بن وليد به همسر مالك بن نويره مرتكب گرديد و مى‌بايست طبق حكم شريعت سنگسار مى‌شد. اما