اى مردم كوفه! بدا به حالتان. چه كرديد؟! به حسين خيانت كرديد و او را تنها گذاشتيد و كشتيد و داراييش را به يغما برديد و زنانش را به اسيرى گرفتيد؟ مرگ و نابودى بهره تان باد. هيچ مى‌دانيد چه بلايى بر سر خود آورديد و چه گناهى مرتكب شديد؟ چه خونهايى ريختيد و به چه كار بزرگى دست زديد و كدام دارايى را به يغما برديد؟ شما بهترين مردان بعد از رسول خدا (ص) را كشتيد؛ با اين حال حزب خدا پيروز است و حزب شيطان شكست خورده و زيانكار. آنگاه چنين سرود:
قَتَلْتُمْ أخى صَبْراً فَوَيْلٌ لُامِّكُمْ سَتَجْزونَ ناراً حَرُّها يَتَوَقَّدُ
سَفْكُمْ دِماً حَرَّمَ اللَّهَ سَفْكَها وَ حَرَّمَها القُرآنَ تَمْرَ مُحمَّدً
ألا فَابشِروا بِالنّارَ إنَّكُمْ غَداً لَفى سَقَر حَقّاً يَقيناًتُخَلِّدوا
وَ إنّى لَابْكى فى حَياتى عَلى أخى عَلى خَيرِ مِنْ بَعْدٍ النَّبى سَيُولَدْ
بِدَمْعٍ غَزيرٍ مُسهَلِ مكفكف عَلى الخَد مِنّى ذاپياً لَيْسَ يَحْمَدْ
«برادر مظلوم مرا با سخت‌ترين وضعى كشتيد. واى بر شما باد كه به زودى گرفتار آتشى خواهيد شد كه سخت سوزان است. خونهايى را ريختيد كه خداوند حرامش كرده بود و قرآن و محمد نيز آن را محترم شمرده بودند. پس با خبر باشيد و مژده باد شما را به آتش دوزخ بى شك فردا در جهنم و تا ابد گرفتار آن خواهيد بود. من هم در سراسر زندگيم بر برادرم مى‌گريم؛ بر بهترين كسى كه پس از رسول خدا (ص) به دنيا آمده بود. با سرشكى مدام كه سيل آسا از چشمهايم بر رخسارم جارى است و تمامى نخواهد داشت» با سخنرانى و مرثيه سرايى ام كلثوم مردم ناله سر دادند و ندبه و گريه كردند.
فاطمه صغرى دختر امام حسين (ع) نيز با معرفى اهل بيت پيامبر (ص) كوفيان را به عمق جنايتى كه مرتكب شده بودند، آگاه ساخت. بخشى از سخنرانى او چنين است:
اى مردم كوفه! اى مردم فريبكار و دغل باز و خود خواه! ما خانواده‌اى هستيم كه خداوند ما را به شما و شما را به ما مورد آزمايش قرار داد. و ما از اين آزمايش پاك و سربلند بيرون آمديم و آزمايش ما را به وجهى نيكو پذيرفت و علم خودش را در ما به وديعت نهاد و فهم آن را به ما ارزانى داشت، اين است كه ما گنيجنه دانش اوييم به بزرگوارى خود ما را گرامى داشت و به وجود پيامبر محمد (ص) ما را