كه متعهد به اسلام نبودند، اسلام را به آن جا كشاندند كه همه ديديد. اگر صدر مشروطه علما آمده بودند در ميدان، مؤمنين آمده بودند، روشنفكرهاى متعهد آمده بودند، و مسلمان‌هاى متعهد آمده بودند و قبضه كرده بودند مجلس را و نگذاشته بودند كه ديگران بيايند مجلس را بگيرند، ما به اين روزگار نمى‌رسيديم، ما مملكتمان خراب نمى‌شد، ما عزتمان از بين نمى‌رفت. «١»
٦- ٢- ترس و نگرانى‌
خوف از شكنجه و از دست رفتن دارايى و اموال و يا ترس از كشته شدن آفتى است كه انجام تعهد دينى عالمان راستين را در هدايت مردم به سوى رستگارى به فراموشى مى‌سپارد. تاكنون بسيارى از جنبش‌هاى اسلامى به دليل ترس مردم و برخى از علما از كشته شدن و يا براى حفظ اموال و موقعيت اجتماعى خود به شكست انجاميده است. در دوران مبارزات ملت ايران به رهبرى حضرت امام عليه رژيم ستمشاهى نيز تعدادى از مبارزان و خواص حق به اين لغزش دچار شدند و بر اثر ترس و وحشتى كه سازمان جهنمى ساواك براى آنان پديد آورده بود از صحنه مبارزه خود را كنار كشيدند و براى حفظ جان و مال خويش سكوت اختيار كردند. امام مى‌فرمايد:
در طول اين نهضت اشخاصى را، بسيار هم مردم نماز خوان و ملا و معتبر و اينها، لكن در همان يورش اول كه سازمان امنيت (ساواك) برد و يك
مقالات ٣٩٠ ٢. ستيز با طاغوت ..... ص : ٣٨٩
دسته‌اى را اذيت كرد و زد، راحت‌طلبى را برداشتند و انتخاب كردند و كنار نشستند. «٢»
مقام معظم رهبرى درباره تأثير ناگوار ترس خواص حق از انجام مسؤوليت قيام و مبارزه مى‌فرمايد:
... خواص طرفدار حق در يك جامعه آن چنان مى‌شوند يا اكثريت قاطعشان آن چنان مى‌شوند كه براى شان دنياى خودشان اهميت پيدا مى‌كند، از ترس جان و از ترس از دست دادن مال، از ترس از دست دادن مقام و پست، از ترس منفور شدن، از ترس تنها ماندن حاضر مى‌شوند حاكميت باطل را قبول كنند. و در مقابل باطل نمى‌ايستند و از حق طرفدارى نمى‌كنند و جانشان را به‌