آنان در حيرت و سرگردانى غوطه‌ور شدند و در مستى و نادانى ديوانه‌وار به روش فرعونيان فرو رفته‌اند؛ گروهى فقط به دنيا پرداختند و گروهى آشكارا از دين جدا شدند.)
امام حسين (ع) پس از بيان ويژگى‌هاى خود براى تصدى امامت و رهبرى جامعه به خصلت منفى يزيد اشاره مى‌كند و مى‌فرمايد:
«و يزيد رجلٌ فاسق، شاربٌ خمرٍ، قاتلٌ النَّفسِ المُحرَّمَة، مُعلِنٌ بالفسق» «١»
(يزيد مردى فاسق، مى‌گسار و كشنده انسان‌هاى بى‌گناه و متجاهر به فسق است.)
٢- ١- وضع قوانين و مقررات در چارچوب مبانى دينى‌
نشانه دوم جامعه دين مدار آن است كه قوانين و مقررات حاكم در آن جامعه بر اساس مبانى دينى و مبتنى بر قرآن و وحى الهى باشد كه در اين صورت مصالح عاليه انسان مد نظر خواهد بود و اين امر محقق نمى‌شود مگر اين كه نظام رهبرى و قانونگذارى از جامعيت لازم براى اين منظور برخوردار باشد. بر همين اساس پيامبر و امام كه رسالت قانونگذارى و تبيين و تفسير آن را بر عهده دارند بايد هم قدرت ارتباط و دريافت اطلاعات از سايت مركزى اطلاعات هستى را داشته باشند، و هم در ايجاد ارتباط و برداشت صحيح، مصون از خطا و اشتباه باشند. اما آنچه در جامعه آن روز اتفاق افتاد هيچ گونه تناسب و سنخيتى با اين اصول نداشت.
٣- ١- تبعيت از قوانين و مقررات دينى‌
ديگر نشانه جامعه دين‌مدار تبعيت اركان، مديران از قوانين و مقررات دينى است. اگر در نوشتار، گفتار، رفتار و در سيستم اجرايى، اصول و مقررات اسلام حاكم نباشد، در اين صورت دين، به عنوان يك مجموعه شفابخش نمى‌تواند ايفاى نقش كند كه با كمال تأسف آنچه در مسير حركت انقلاب پس از فوت پيامبر اتفاق افتاد عدول از اصول و مقررات توسط دستگاه حاكمه بود.