بازار و حركت نوحه‌خوان‌ها به سوى جامع قاهره و اجتماع آنان براى عزادارى در آن مكان».
او آن‌گاه به سوگ‌نشستن اميران و وزيران را در جامع الازهر و پس از آن، در مشهد حسينى نقل مى‌كند:
«... وزير در صدر مجلس مى‌نشست و قاضى و داعى دو طرف او و نوحه‌خوانان به نوبت مى‌خواندند و شاعران، مراثى خود را در مورد اهل‌بيت ارائه مى‌نمودند. اگر وزير رافضى بود، در اشعار خويش غلو مى‌كردند و اگر سنى بود، به اعتدال مى‌رفتند.
... هنگامى كه دولت فاطميان سقوط كرد، ايوبيان روز عاشورا را روز شادى اعلام نمودند و به امور خانواده خويش توجه مى‌نمودند ... توجه به غذاهاى رنگارنگ، پختن شيرينى و تهيه وسايل جديد، به حمام‌رفتن و آراستن خويش را بنابر عادت اهل شام كه حجاج در ايام عبدالملك بن مروان سنت گزارده بود- در اين ايام قرار دادند تا بدين وسيله با شيعيان على بن ابى‌طالب كه اين روز را روز حزن خويش قرار داده بودند، مخالفت كنند».
از معاصرين متاثّر از اين ديدگاه- مخالفت با قيام امام حسين (ع)- مى‌توان از برخى افراطيون وهابى نام برد كه كار را به آن‌جا رساندند كه از يزيد به عنوان خليفه ششم سخن گفتند و مناقب او را برشمردند و مهر تأييد بر بيعت او زدند و حتى بديهياتى مانند سوء سياست و تدبير او را به عكس نماياندند. «١»
نهضت عاشورا در روايات اهل سنت‌
درخواست بيعت از امام حسين (ع)
امام حسين عليه السلام با عبداللّه بن زبير كنار قبر شريف پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نشسته بود. عبداللّه پسر عمرو بن عثمان وارد شد. سلام كرد و گفت: امير مى خواهد شما به نزد او برويد. حضرت فرمود: پس از اين مجلس به نزد او خواهيم رفت.
عبداللّه بن زبير به امام حسين عليه السلام گفت: معمولا وليد در اين ساعت ملاقات ندارد. من از اين ملاقات نگرانم، نظر شما چيست؟
امام فرمود: به نظرم معاويه مرده است و اين دعوت براى گرفتن بيعت است. عبداللّه گفت: اگر از ما بخواهند با يزيد بيعت كنيم چه بايد كرد؟
امام فرمود: من هرگز با يزيد بيعت نخواهم كرد. چون يزيد مردى است فاسق كه فسق خود را آشكار كرده، شراب مى‌نوشد، سگ بازى و يوز بازى مى كند و ما خاندان رسول‌