جالب اين كه امام (ع) اين سخنان گرانسنگ و بشارت شگفتى آور را در مدينه، يا در بين راه مكه يا ايّام حضور در كربلا اظهار نمى‌كند، بلكه در آخرين ساعات زندگى و هنگامه شهادت ايراد مى‌كند.
اما اين كه چرا امام حسين (ع) نخستين امامى است كه به دنيا رجعت مى‌كند و رهبرى حكومت جهانى حضرت مهدى (عج) را تداوم مى‌بخشد امام صادق (ع) فرمود: براى عظمت و شرافتى است كه خداوند براى خون امام حسين (ع) و قيام خونينش در كربلا قائل است. «١»
امام زمان (ع) نيز نهضت عاشوراى حسينى را از عمق جان دوست دارد و برايش بسيار احترام و ارزش قائل است و پيوسته به آن عشق مى‌ورزد و در رثاى شهادت جدّ بزرگوارش و مصيبت اهل بيتش سوگوارى كرده، آه و ناله سر مى‌دهد.
از اين رو، در درودهايى كه در «زيارت ناحيه» بر آن حضرت مى‌فرستد، از جمله مى‌فرمايد:
السلامُ عَلَى الْجُيُوبِ المُضَرَّجاتِ. «٢»
سلام و درود بر آن گريبانهايى كه در سوگ امام حسين (ع) پاره پاره شد.
- ايثار و فداكارى در نهضت عاشورا
ايثار و فداكارى در صحنه عاشورا، بسيار پررنگ جلوه‌گر شد؛ و نخستين و والامقام‌ترين ايثارگر آن، سيد الشهدا (ع) بود كه حاضر شد فداى دين خدا گردد و رضاى او را بر همه چيز ترجيح دهد؛ چرا كه فداكارى در راه حفظ و بقاى دين خدا از برترين عبادتها و نيكيها به شمار مى‌آيد، بلكه به تصريح رسول اكرم (ص) از هر نيكويى و عبادت نيز برتر است:
«... فَلَيْسَ فَوقُهُ بِرٌّ.» «٣»
امام حسين (ع) در اشعارى كه انشاد فرمود، از جمله آورده است:
وَ انْ تَكُنِ الْابْدانُ لِلْمَوْتِ أُنْشِأَتْ فَقَتْلُ امْرِءٍ بِالسَّيْفِ فىِ اللَّهِ افْضَلٌ «٤»
و اگر چنين است كه بدنهاى آدميان براى مرگ آفريده شده‌اند، پس بايد دانست كه كشته شدن با شمشير در راه خدا بهتر است.
چنان كه در شعر ديگرى نيز كه به آن حضرت منسوب است، چنين فرمود:
انْ كانَ دينُ مُحمّدٍ لم يَسْتَقِمْ الَّا بِقَتْلى‌ فَياسُيُوفُ خُذينى‌ «١»
اگر دين و شريعت حضرت محمد (ص)، جز به شهادت من استوار و ماندگار نمى‌شود، پس اى شمشيرها بياييد و مرا در بر گيريد.
در شعر حماسى ديگرى نيز بسيار زيبا اين حقيقت را بازگو كرده است:
وَ لَوْ قَطَعْتَنى فِى الحُبِ ارْباً لَما جَنَّ الفُؤادَ الى‌ سِواكاً «٢»
خدايا! اگر گوشتهاى بدن مرا در راه تو و براى رسيدن به وصال و عشق به تو، قطعه قطعه كنند، غير ممكن است كه دوستى و علاقه غير تو در دلم جاى بگيرد.
چنان كه برادر فداكارش حضرت ابوالفضل العباس (ع) نيز انگيزه نبردش را دفاع از دين اعلام مى‌كند:
وَ اللَّهِ انْ وَقَطَعْتُمُوا يَمينى انّى‌ احامى‌ ابَداً عَنْ دينى‌ «٣»
سوگند به خدا اگر بازوى راستم را قطع كنيد ولى من همواره از دينم دفاع خواهم كرد.
براستى كه:
عشق بازى كار هر شيّاد نيست اين شكار دام هر صيّاد نيست‌
عاشقى را قابليت لازم است طالب حق را حقيقت لازم است‌
شاهد اين مدعا خواهى اگر بر حسين و حالت او كن نظر
روز عاشورا در آن ميدان عشق رو نمود او جانب سلطان عشق‌
بار الها اين سرم اين پيكرم اين علمدار رشيد، اين اكبرم‌
اين من و اين ذكر يا رب ياربم اين من و اين ناله‌هاى زينبم‌
اين من و اين ساربان اين شمرِ دون اين تن عريان ميان خاك و خون ...
- عنصر رهبرى در نهضت عاشورا
بررسى سخنان امام حسين (ع) از مدينه تا شهادت در كربلا، اين حقيقت را به خوبى آشكار مى‌كند كه يكى از اهداف راهبردى و بسيار مهم آن حضرت در نهضت عاشورا، مبارزه با انحرافى است كه در مسئله رهبرى در اسلام پديد آمده است و آگاهى دادن به مردم از خطر رهبرى نادرست در امور دين و دنيا و پيامدهاى جبران‌ناپذير آن است.
بر اثر انحراف رهبرى در اسلام بود كه تمايز ميان اسلام راستين و ناب و اسلام دروغين و انحرافى از ميان رفته بود و حق و باطل با هم درآميخت و كار به جايى رسيده بود كه رهبر و خليفه مسلمانان آشكارا شراب مى‌خورد و ميمون بازى مى‌كرد!