كه آمده‌ام، و اگر خوش نداريد و نمى‌خواهيد، برمى‌گردم.» «١»
اين تعبير،
مقالات ٧١٠ ب) تكريم انسان ..... ص : ٧٠٩
نشان دهنده عمل به تكليف از سوى امام است. ياران او نيز همين گونه بودند و به خاطر انجام تكليف الهى در راه نصرت او شهيد شدند. وقتى امام از آنان خواست كه هر كه مى‌خواهد برود، سخن ياران او چنين بود: «به خدا سوگند هرگز از تو جدا نخواهيم شد و جانمان را فداى تو مى‌كنيم و با خون گلو و رگ‌هايمان و دستانمان از تو حمايت مى‌كنيم، اگر كشته هم شويم وفاى به عهد كرده و تكليفى را كه بر عهده ما بوده است انجام داده‌ايم: «فَاذا نَحْنُ قُتِلْنا وَ فَيْنا و قَضَيْنا ما عَلَينا» «٢»
در تاريخ معاصر نيز، بنيانگذار انقلاب اسلامى، امام خمينى (قدس سره) قيام ضدّ طاغوتى خود را بر اساس تكليف الهى آغاز كرد و در همه مراحل، جز به آنچه وظيفه بود، نينديشيد، چه فرياد و چه سكوت، چه زندان و تبعيد و چه درس و تأليف، چه جنگ و چه پذيرش قطعنامه صلح، همه و همه براساس «عمل به تكليف» بود و از اين جهت در همه مراحل، سست و مأيوس نشد و از هدف خويش دست نكشيد و يك لحظه هم از آنچه پيش آمد، پشيمان نشد. تحليل امام خمينى از نهضت عاشورا، حركت بر مبناى «عمل به تكليف» بود، حركت مبارزاتى خود وى نيز بر چنين پايه‌اى استوار بود. نمونه‌هايى از جملات حضرت امام چنين است:
اينكه حضرت ابى عبدالله (ع) نهضت كرد و قيام كرد، با عدد كم و در مقابل اين براى اينكه گفتند تكليف من اين است كه استنكار كنم، نهى از منكر كنم.
حضرت سيدالشهدا تكليف براى خودشان دانستند كه بروند و كشته هم بشوند و محو كنند آثار معاويه و پسرش را.
لكن تكليف بود آنجا كه بايد قيام بكند و خونش را بدهد، تا اينكه اين ملّت را اصلاح كند، تا اينكه اين عَلَم يزيد را بخواباند.
آگاه بودند كه ما آمديم اداى وظيفه خدايى را بكنيم، آمديم اسلام را حفظ بكنيم. «٣»
ما كه از سيدالشهدا (ع) بالاتر نيستيم، آن وظيفه‌اش را عمل كرد، كشته هم شد. «٤»
آن روزى كه وجهه اسلام بخواهد درش خدشه وارد شود ... اينجا بود كه تكليف اقتضا مى‌كرد براى بزرگان اسلام كه مبارزه كنند. «٥»
پيام عاشورا، «شناخت تكليف» و «عمل به تكليف» است، از سوى همه مردم، به ويژه آنان كه موقعيّت ويژه و خط دهنده و الگويى براى ديگران دارند. اگر همه پيروان حق‌