انسان را از ظاهر به باطن منتقل مى‌كند. «١» به همين مناسبت به حوادثى كه براى انسان پندآموز باشد عبرت گويند چون انسان را به يك سلسله تعاليم كلى راهنمايى مى‌كند. متون دينى هم انسان‌ها را به عبرت‌گيرى و درس‌آموزى حوادث تاريخى فرا مى‌خواند البته ميان درس‌آموزى و عبرت‌گيرى تفاوت‌هايى وجود دارد. در درس‌هاى تاريخى و دينى بيشتر نكات پسنديده و مثبت ارزيابى مى‌شود و سپس براى مخاطبان برجسته مى‌گردد. اما در عبرت‌گيرى و پند آموزى، هم نكاتِ منفى و هم نكات مثبت و مفيد مورد تجزيه و تحليل قرار مى‌گيرد و علل و عوامل حادثه را براى آيندگان كنكاش مى‌كند تا مايه عبرت شود.
آيات فراوانى در قرآن به سرگذشت ملت‌هاى گذشته اشاره دارد و مطالعه كاركردهاى مثبت و منفى و سرانجام آن‌ها را براى آيندگان درس عبرت مى‌نامد. «٢»
امام خمينى رهبر انقلاب و بنيانگذار نظام جمهورى اسلامى ايران، تاريخ و خصوصاً حوادث صدر اسلام، دوران امير المؤمنين (ع) و رويدادهاى مشروطيت و تحولات معاصر ايران را معلم عبرت آموزى معرفى كرد و فرمود: «تاريخ و آنچه كه به ملت‌ها مى‌گذرد اين بايد عبرت باشد براى مردم.» «٣»
مقام معظم رهبرى نيز رويدادهاى تاريخ را سرشار از درس و عبرت مى‌شمارد و عبرت‌ها را فراتر و مهم‌تر از درس طبقه بندى مى‌كند. رويداد عظيم و تاريخى عاشورا از ديدگاه ايشان لبريز از نكات عبرت‌آموز براى مسلمانان است، ايشان با كالبد شكافى دقيق حادثه عاشورا يكى از زواياى ناشناخته واقعه عاشورا را به ملت قهرمان و تحليل گران شناساند و افق جديدى فرا روى محققان گشود، تا امت هميشه هوشيار و در صحنه اسلامى ايران كاملًا مراقب دستاوردهاى اين انقلاب بزرگ اسلامى باشند و حادثه‌اى ديگر همانند عاشورا در تاريخ تكرار نشود. زيرا جامعه اسلامى امروز ما همانند جامعه مسلمانان‌