نداده بودند. با آن كه اباعبداللَّه (ع) بيعت را برداشته بود تا هر كس با اختيار خود تصميم بگيرد، اما سخنان آن بزرگواران در شب عاشورا حاكى از عشق به شهادت در ركاب مولاى خود بود. وقتى امام حسين (ع) فرمود فردا من كشته مى‌شوم و شما نيز همه كشته خواهيد شد؛ گفتند:
فَقَالُوا الحَمدُ للَّهِ الّذِى اكرَمنَا بِنَصرِكَ وَ شَرَّفنَا بِالقَتلِ مَعَك. او لَا تَرضى ان نَكُونَ مَعَك فِى دَرجَتِكَ يَابنَ رَسُولِ اللَّه؟ فَقَالَ (ع) جَزاكُمُ اللَّهَ خَيرَاً وَ دَعَالَهُم بِخَيرٍ. «١»
سپاس خدايى را كه ما را به يارى تو تكريم فرمود و شرافت شهادت در ركاب تو را نصيب ما كرد. اى فرزند رسول خدا آيا خرسند نباشيم كه با تو و در درجه تو باشيم. امام فرمود: خدا همه شما را پاداش نيك بدهد و آنان را دعا كرد.
اين فرهنگ اهل بيت است، اين فرهنگ عاشورا است و مؤيد اين روحيه و انديشه آسمانى است كه مرگ در راه عقيده و شهادت در راه خدا آرزوى وارستگانى است كه رشته تعلقات دنيوى را قطع نموده و به حيات برين و رزق الهى در سايه شهادت دل بسته‌اند. امروز به بركت تداوم اين فرهنگ عاشورائى، انقلاب اسلامى توانسته است جوانانى را تربيت نمايد كه به پيروى از مولاى خويش حاضرند از همه وابستگى‌هاى مادى دست برداشته و در راه حفظ نظام اسلامى ايثارگرى نمايند. فرهنگ شهادت‌طلبى عاشورا را رزمندگان مسلمان ما و شهيدان انقلاب اسلامى به خوبى درك كرده و از آن در راه حفظ اسلام و نظام اسلامى بهره‌بردارى كردند. اين روحيه ايثارگرى و شهادت‌طلبى در كلام رهبر كبير انقلاب نيز بارها نمايان گرديد.
امام خمينى (ره) در فرازى از سخنان خود در اين رابطه مى‌فرمايد:
خط سرخ شهادت، خط آل محمد و على است و اين افتخار از خاندان نبوت و ولايت به ذريه طيبه آن بزرگواران و به پيروان خط آنان رسيده است. «٢»
درود و سلام به ارواح طيبه همه شهيدان مخصوصاً شهيدانى كه با خون خود نهال دين و نظام اسلامى را جانى ديگر بخشيدند.