١. كانون مديريت و حكومت را كه از اصل و اساس باطل بود.
٢. كانون جامعه و امت نبوى را كه دچار انقطاع فرهنگى و انحراف معرفتى و التقاط انديشه‌اى با اسلام و مكتب اسلامى ناب شده است و گرفتار گرداب هولناك مَسخ ارزش‌ها و استحاله فرهنگى گشته است.
و لذا آمده است كه: «و بذل مهجته فيك ليستنقذ عبادك من الجهالة و حيرة الضلالة» «١» زيرا جامعه اسلامى دچار سكولاريسم و ليبراليسم شده است. زيرا سياست جداى از ديانت در جامعه ظهور داشت و عملا گو اين كه خدا و معادى وجود ندارد و حكومت مبتنى بر شريعت و باهدف عدالت اجتماعى پيش نمى‌رود و شناخت عميق امام و تيزهوشى و فراست سياسى اجتماعى امام را نيز نشان مى‌دهد كه چگونه بيمارى اصلى و درد بى درمان جامعه را شناخت و راه خون و قيام را در پيش گرفت. چه اين كه پس از شهادت امام حسين و اعتراض‌هاى خروشنده و توفنده حضرت امام سجاد و زينب كبرى و خطبه‌هاى آتشين و روشنگر آنها موج بيدارى مردم كوفه و شام بود كه يزيد نيت پليد خويش را آشكار ساخت و باطن اسلام اموى را نمايان كرد و نقاب از چهره برداشت و گستاخانه گفت: «لعبت هاشم بالملك، فلا خبر جاء و لا وحى نزل» «٢» پس عاشورا يك ضرورت تاريخى و واقعه كربلا يك واقعيت اجتناب ناپذيرى بود كه بايد در عصر يزيد رخ مى‌داد تا طومار امويان را برچيند و خط نفاق را روشن سازد. زيرا در عصر تنزيل كه عصر رسالت و بعثت بود خط حق و باطل، توحيد و شرك، ايمان و كفر در برابر هم كاملا روشن قرار گرفتند. وليكن در عصر پس از ارتحال پيامبر اكرم (ص) كه به عصر تأويل موسوم شده است خط حق در برابر باطل به خط حق در برابر حق نما يا حق در برابر باطل لباس حق پوشيده يا كفر پنهان شده و شرك نقابدار تبديل شده است و عاشورا پرده از باطل پوشيده و كفر پنهان گشته و شرك نقابدارانه بركشيد و مسير مبارزه را بار ديگر از حق با حق نما و باطل نقابدار به خط حق و باطل كشيد تا اسلام امويان رسوا شده و راه روشن گردد و معروف، معروف و منكر، منكر نشان داده شد و دو صفحه نورانى و ظلمانى در برابر هم صف آرايى نمايند و نسل‌هاى گرفتار تحجر و تحريف شده بيدار گردند و راه را از بيراهه و راست روى را از كژراهه تفكيك نمايند و غايت قيام كربلا نيز روشن‌سازى جبهه حق و باطل بود و اين يعنى پيروزى حقيقى كه از رهگذر پيروزى خون بر شمشير و صداقت بر نفاق و اسلام قرآن و سنت بر اسلام بدعت و عافيت و اشرافيت به وقوع پيوست. و اسلام وارونه‌اى كه بر تن جامعه رفت «و لبس الاسلام لبس الفرو مقلوباً» «٣» و اسلام تهى شده‌