دوانده است.
در اين دو جمله حضرت چند نكته قابل توجه است:
١. زشتى جنايتى كه مرتكب آن شديد به حدّى است كه اگر هميشه هم بر آن اشك بريزيد و ناله كنيد از شدّت آن نمى‌كاهد چون اين فاجعه هيچ گاه فراموش نمى‌گردد.
٢. كوفيان به دليل ارتكاب چنين خيانتى بزرگ، هيچ گاه روى آرامش را نديده، آثار آن تا قيامت دامن آنان و فرزندانشان را خواهد گرفت. از اين رو هميشه در بلا و عذاب خواهند بود.
٣. برخى از جنايات به گونه‌اى است كه با پرداخت ديه يا قصاص، اندكى از شدّت مصيبت كاسته و موجب آرامش نسبى صاحبان آن مى‌شود اما برخى از جنايات به حدّى سنگين است كه با اين امور جبران نمى‌گردد و فاجعه كربلا اين چنين بود؛ چون در اين فاجعه، انسانى به شهادت رسيد كه وارث انبياء و اولياء الهى در طول تاريخ بود و كوفيان با اين جنايت بشريّت را از بركات وجودى چنين شخصيّتى محروم كردند.
«إنّما مَثَلُكُمْ كَمَثَلِ الَّتى نَقَضَتْ غَزْلَها مِنْ بَعْدِ قُوّةٍ انكاثاً تَتَّخِذُونَ أيْمانَكُمْ دَخَلًا بَيْنَكُمْ»
مَثَل شما مَثَل همان زنى- احمق- است كه نخ‌هايى را كه رشته بوده، به يكباره باز (و تبديل به پشم) مى‌كرد! نه پيمانِ شما را ارجى است و نه سوگند شما را اعتبارى.
قبل از بررسى اين فراز از گفتار حضرت، يادآورى دو نكته مهمّ را ضرورى مى‌دانيم:
١. در اين خطبه كه قريب ده سطر بوده و به ظن قوى در طى حدود پنج دقيقه ايراد گرديده، به طور مكرّر به آيات قرآنى استشهاد شده و يا از آنها در بيان مطالب اقتباس گرديده است. شيوه اقتباس يا استشهاد به آيات الهى نيز چنان دقيق و زيباست كه در بدو امر به نظر مى‌آيد اين آيات گويا در همان روز نازل شده‌اند و كوفيان آن عصر مصاديق عينى آن مى‌باشند.
بايد گفت: اين روش زينب (س) در ايراد سخن علاوه بر آنكه برگرفته از آموزه‌ها و سيره خاندان طاهرينش همچون اميرالمؤمنين (ع) و فاطمه زهرا (س) مى‌باشد، نشانه تسلّط فوق‌العاده آن حضرت بر تفسير و تطبيق قرآن مى‌باشد. دقت در اين خطبه كوتاه حضرت و اقتباس مكرّر از آيات الهى و تطبيق آن بر اوضاع كوفيان آنچنان است كه گويا قرآن با جانش عجين شده است. «١»
٢. بكارگيرى تمثيل در ايراد سخنرانى، نقش بسزايى در تفهيم معانى و مقاصد سخنران به مخاطبانش دارد. در اين خطبه كوتاه حداقل سه تمثيل در معرفى كوفيان بيان گرديده است كه آئينه‌اى جامع در وصف آنان و عملكرد شومشان مى‌باشد.
مقالات ٢١٢ ٢. نفى تبليغات دروغين امويان: ..... ص : ٢٠٣

بعد از بيان اين دو نكته مى‌گوئيم:
در اين فراز از سخنرانى «إنما مثلكم كمثل التى نقضت ...» زينب (س) در شناساندن‌