رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ٧٩ - عزّت از دست رفت? ما
غربِی بر پا کرده است و پسران و دختران دانشجو و دانشپژوه مشرق زمِین را چون آهن ربا به مراکز علمِی و صنعتِی خود جذب مِیکند و من و شما مباهات مِیکنِیم که فرزند ما در دانشگاه سوربن ِیا اکسفورد ِیا کمبرِیج ِیا استانفورد ِیا هاروارد دانش اندوخته ِیا کسب هنر مِیکنند؛ در قرن سوم تا ششم هجرِی، در بلخ و بخارا و سمرقند و طوس و بغداد و شام، قرارگاه داشته و دانشطلبان و دانشآموزان مغربزمِین در آن روزگار در محضر فِیلسوف جهانمدارِی: همانند ابن رشد اندلسِی و ابن سِیناِی معروف و زکرِیاِی رازِی و ابورِیحان بِیرونِی و صدها دانشمند دِیگر، کسب فِیض و تحصِیل دانش مِیکردهاند. در عِین حال خود را باخته و سنّتهاِی ملِّی و مذهبِی خود را فراموش و آنها را به سادگِی تمسخر کردند.
براِی شما باور کردنش مشکل به نظر مِیرسد که در پاِیتخت مصر اِیّام حکومت خلفاِی فاطمِی شِیعِی در کتابخانه عظِیم خلافت، ِیک مِیلِیون و ِیکهزار نوع کتاب علمِی و ادبِی و اجتماعِی ِیکجا وجود داشته!!
طبِیعِی است به دلِیل اِین که هنوز آدمِی از فن چاپ آگاه نبوده، تمام اِین کتابها خطِی و دست نوشته بودند و از بعضِی کتب خطِی دوِیست نسخه موجود بود. اِین قدر بدانِید که فقر هر ملّتِی، فقر عقلِی و علمِی اوست. فِی المثل ملّتِی مثل عربستان سعودِی با