رفیق الاخیار و انیس الابرار
(١)
مقدّمه
١١ ص
(٢)
محمّد بن أبِی عمِیر
١١ ص
(٣)
رفِیق با وفاِی باصفا
١٢ ص
(٤)
حق همساِیگِی و ارزش آن
١٣ ص
(٥)
مجالست با جوانمردان نکوست
١٥ ص
(٦)
رفِیق با تدبِیر و مشفق صالح
١٧ ص
(٧)
اثر انس و ارتباط با دانش و دانشمندان
٢٠ ص
(٨)
رفِیق ناباب فرعون
٢١ ص
(٩)
رفاقت اشخاص اَبلَه همچون دوستِی آن خرس است
٢٤ ص
(١٠)
رفِیق نااهل و تأثِیر سوء آن
٢٧ ص
(١١)
اثر سوء همنشِین بد بر افکار
٣٠ ص
(١٢)
اِینک بِیان علِی علِیه السلام در مورد افکار
٣٣ ص
(١٣)
راه شناخت اشخاص سعِید از شقِی!
٣٦ ص
(١٤)
عکس العمل خِیانت اِین چنِین مِی شود
٤١ ص
(١٥)
نتِیجه گفته ها
٤٣ ص
(١٦)
مخِیرِیق
٤٦ ص
(١٧)
وجود انسان مقِیاس براِی همه کمالات
٥١ ص
(١٨)
دانش زِیان بخش
٥٥ ص
(١٩)
فرق است بِین عالم و عالم نما
٥٨ ص
(٢٠)
عوامل کنترل کننده
٦٠ ص
(٢١)
راه هداِیت امِیال و خواسته هاِی درونِی انسان
٦٣ ص
(٢٢)
موفقِیت مستلزم زحمت است
٦٧ ص
(٢٣)
انسان خلِیفه خدا روِی زمِین
٧٠ ص
(٢٤)
دانش آمرِیکاِیِی بدون پشتوانه دِین
٧٢ ص
(٢٥)
فضِیحت اخلاقِی در آمرِیکاِی متمدن
٧٥ ص
(٢٦)
جاِیگاه دانش در ارزش گذارِی!
٧٧ ص
(٢٧)
عزّت از دست رفت? ما
٧٨ ص
(٢٨)
نقش قلم در روشن کردن اندِیشه ها
٨٠ ص
(٢٩)
وفادارِی ِیا نداِی وجدان
٨٥ ص
(٣٠)
اِین را مِیگوِیند اخلاص
٩٠ ص
(٣١)
تضادّ ِیا قانون تکامل
٩٢ ص
(٣٢)
نظر حکماِی بزرگ دربار? تضاد
٩٥ ص
(٣٣)
مبناِی فلسفِی
٩٩ ص
(٣٤)
بِیان مولا علِی علِیه السلام در زمِین? تضاد
٩٩ ص
(٣٥)
تضاد ِیا نِیروِی قهرمان ساز
١٠٣ ص
(٣٦)
محاسن برجست? ادبِی شعر
١٠٦ ص
(٣٧)
بِیان قرآن
١٠٨ ص
(٣٨)
ائمه ما در اِین باره چه گفته اند؟
١١٢ ص
(٣٩)
چند رواِیت از کتاب اصول کافِی
١١٦ ص
(٤٠)
نقش سازندگِی تضاد
١١٨ ص
(٤١)
داستانِی خونِین
١٢٠ ص
(٤٢)
مِیان عبدالله بن زبِیر و مادرش کدام سرآمد بود!
١٢٥ ص
(٤٣)
اِی کاش صد نفر مثل شما ِیاور داشتم!
١٣٢ ص
(٤٤)
فضِیلتِی که زبان دشمن را لال مِی کرد!
١٣٥ ص
(٤٥)
حجّاج ظالم و مردم ستمگر!
١٣٨ ص
(٤٦)
لطِیفه
١٤٠ ص
(٤٧)
خطرناک ترِین بِیمارِی
١٤١ ص
(٤٨)
منطق زن پِیر سالخورده کاخ ستم را لرزاند!
١٤٤ ص
(٤٩)
قصه و تخت هارون الرشِید
١٤٧ ص
(٥٠)
مردِی که به افتخارات گذشته خود مقرور بود!
١٤٧ ص
(٥١)
مادر نمونه!
١٥٠ ص
(٥٢)
گوشه اِی از اسراف عبّاسِیان
١٥٣ ص
(٥٣)
عِید خاطره ها
١٥٦ ص
(٥٤)
مأمور حکومتِی چرا آن زن را مِی زد؟
١٥٨ ص
(٥٥)
معجزه اِی از امام صادق علِیه السلام
١٦٠ ص
(٥٦)
بازده جنگ جهانِی اوّل و دوم
١٦٤ ص
(٥٧)
فهرست منابع
١٦٧ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص

رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ١٤٦ - منطق زن پِیر سالخورده کاخ ستم را لرزاند!

مِی‌سازند و اِین‌چنِین است برنام? کار آنها.

پِیرزن گفت: چرا خوانده‌ام، ولِی از مَلِک در شگفتم که آِیا در همِین سوره اِین آِیه را نخوانده است: ‌(فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خاوِيَةً بِما ظَلَمُوا إِنَّ في‌ ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَعْلَمُون)‌‌،[١] ِیعنِی اِین است دودمان وِیران ستمگران که به واسط? جورِی که به بِیچارگان کردند وِیران شد، بدانِید و آگاه باشِید که در اِین عکس العمل الهِی نشانه‌اِی است براِی آن گروهِی که دانا هستند.

منطق کوبنده پِیرزن چنان عمرو بن لِیث را تحت تأثِیر قرار داد که لرزشِی اندامش را فرا گرفت. اشک در اطراف چشمانش حلقه زد و گفت: پِیرزن! دستور مِی‌دهم اطاق‌هاِی تو را تخلِیه کنند و فوراً به تو تحوِیل دهند، مطمئن باش سپاه من نه تنها در خانه تو، بلکه در داخل شهر نخواهد ماند و باِید هر چه زودتر آن را ترک گوِیند. بلافاصله دستور داد منادِی ندا کند پس از سه ساعت هر سربازِی که در شهر و داخل خان? رعِیتِی دِیده شود اعدام خواهد شد و محلِی به نام «شادِیاخ» که اکنون باغستانِی است در نِیشابور لشکرگاه خود قرار داد، و همه سپاه تا پاِیان سه ساعت مقرر در آنجا اردو زدند و چادر بر پا کردند.[٢]


[١] سوره نمل، آِیه ٥٢.

[٢] تارِیخ بحِیره، ص ٢٠.