جدل، استدلال و آداب مناظره در قرآن كريم
(١)
مقدمۀ ناشر
٩ ص
(٢)
پيشگفتار
١١ ص
(٣)
اهميّت و نياز به جدل
١٤ ص
(٤)
جدل در لغت
١٥ ص
(٥)
تعريف اصطلاحى جدل
١٧ ص
(٦)
بخش اوّل راههاى پرورش مفاهيم
١٩ ص
(٧)
1 - تعريف
١٩ ص
(٨)
2 - توصيف
٢٠ ص
(٩)
3 - استدلال
٢٠ ص
(١٠)
بخش دوم تفاوتها، علل، فوايد و ابزار جدل
٣٦ ص
(١١)
جدل، مناظره و محاوره
٣٦ ص
(١٢)
تفاوت مناظره و جدل
٣٦ ص
(١٣)
فطرى بودن جدل
٣٨ ص
(١٤)
تفاوت برهان و جدل
٣٨ ص
(١٥)
علل و اسباب استفاده از جدل
٣٩ ص
(١٦)
فوايد جدل
٤٠ ص
(١٧)
ابزار و امور لازم براى جدل
٤١ ص
(١٨)
بخش سوّم مبادى و مقدمات جدل
٤٢ ص
(١٩)
1 - قضاياى مشهوره
٤٢ ص
(٢٠)
2 - قضاياى مقبوله
٤٥ ص
(٢١)
3 - قضاياى مسلّمه
٤٦ ص
(٢٢)
بخش چهارم اقسام جدل
٤٧ ص
(٢٣)
1 - جدال احسن
٤٧ ص
(٢٤)
2 - جدال حسن
٤٩ ص
(٢٥)
3 - جدال قبيح
٥٠ ص
(٢٦)
غرور آفت مناظره
٥١ ص
(٢٧)
مراء (ستيزهجويى)
٥٢ ص
(٢٨)
نمونه عرفى ستيزهجويى
٥٤ ص
(٢٩)
زبانهاى جدال و بركات خوددارى از ستيزهجويى
٥٥ ص
(٣٠)
خصومت و جدل ناپسند در كلام راغب
٥٧ ص
(٣١)
بنا و ساختن سختتر از خرابى است
٥٩ ص
(٣٢)
اقسام مِراء و ستيزهجوئى در كلام امام حسين
٦٠ ص
(٣٣)
بخش پنجم راههاى دعوت در قرآن
٦٢ ص
(٣٤)
1 - حكمت و موارد آن در قرآن
٦٢ ص
(٣٥)
2 - موعظه حسنه
٦٦ ص
(٣٦)
3 - جدال احسن
٧١ ص
(٣٧)
بخش ششم عناوين كاربردى در جدل
٧٧ ص
(٣٨)
مجيب و سائل در جدل
٧٧ ص
(٣٩)
1 - وضع
٧٧ ص
(٤٠)
2 - موضع
٧٨ ص
(٤١)
بخش هفتم آداب جدل
٧٩ ص
(٤٢)
آداب مشترك بين طرفين در جدل و مناظره
٧٩ ص
(٤٣)
آموزش آداب و روش مناظره و جدل به مجيب
٨٤ ص
(٤٤)
روش هاى مقاومت مجيب در مقابل سائل
٨٤ ص
(٤٥)
آموزش آداب و روش مناظره به سائل (معترض)
٨٨ ص
(٤٦)
راههاى اعتراف گرفتن از مجيب (مدافع و محافظ عقيده و انديشه)
٨٨ ص
(٤٧)
بخش هشتم نمونههايى از برهان در قرآن
٩٣ ص
(٤٨)
1 - برهان تمانع
٩٤ ص
(٤٩)
2 - برهان فطرت
٩٧ ص
(٥٠)
3 - برهان نظم
١٠٠ ص
(٥١)
4 - برهان عليّت (صدّيقين)
١٠١ ص
(٥٢)
بخش نهم روشها و فنون جدل
١٠٤ ص
(٥٣)
1 - السّبر والتقسيم (علت يابى)
١٠٤ ص
(٥٤)
2 - القول بالموجب
١٠٦ ص
(٥٥)
3 - التسليم
١٠٧ ص
(٥٦)
4 - اَلاِسجال
١٠٨ ص
(٥٧)
5 - الانتقال
١١١ ص
(٥٨)
6 - المناقضة
١١٢ ص
(٥٩)
7 - مجاراة الخصم
١١٢ ص
(٦٠)
8 - الجدل الحسّى و التّجربىّ
١١٣ ص
(٦١)
نمونههائى از جدل در قرآن
١١٤ ص
(٦٢)
بخش دهم جدال با منكران
١١٥ ص
(٦٣)
1 - جدال و مناظرۀ قرآن با منكران خدا و توحيد
١١٥ ص
(٦٤)
2 - جدال و مناظره قرآن با منكران نبوّت
١١٧ ص
(٦٥)
3 - جدال و مناظره قرآن با منكران معاد
١١٩ ص
(٦٦)
4 - جدال و مناظره قرآن با منكران وحى و قرآن
١٢٥ ص
(٦٧)
بخش يازدهم كاربرد جدل و موارد آن در قرآن
١٢٧ ص
(٦٨)
مجادله در آيات الهى
١٢٩ ص
(٦٩)
جدال با پيامبر
١٢٩ ص
(٧٠)
مجادلۀ شياطين
١٣٠ ص
(٧١)
جدال احسن با اهل كتاب
١٣١ ص
(٧٢)
مجادلۀ در اسماء
١٣٢ ص
(٧٣)
انسان بيشترين مجادل
١٣٣ ص
(٧٤)
جدال بدون علم
١٣٣ ص
(٧٥)
مجادله ابراهيم با ملائكه دربارۀ قوم لوط
١٣٤ ص
(٧٦)
ضرب المثل به عيسى ابن مريم از روى جدل
١٣٥ ص
(٧٧)
مجادله و گفتگوى زن خوله با پيامبر
١٣٦ ص
(٧٨)
مجادلۀ كافران دربارۀ خدا
١٣٨ ص
(٧٩)
مجادله در آيات الهى
١٣٩ ص
(٨٠)
مجادلۀ كافران با پيامبر
١٤١ ص
(٨١)
مجادله دربارۀ حق
١٤٢ ص
(٨٢)
مجادله و مناظره ابراهيم خليل با بتپرستان
١٤٤ ص
(٨٣)
بخش دوازدهم نمونهاى از جدال احسن در روايات
١٤٦ ص
(٨٤)
فهرست منابع و مآخذ
١٤٩ ص

جدل، استدلال و آداب مناظره در قرآن كريم - محمدعلى خزائلى - الصفحة ٦٠ - اقسام مِراء و ستيزهجوئى در كلام امام حسين

سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَياتٍ‌»[١] مى‌گويند: (او بدروغ اين (قرآن) را به خدا نسبت داده و ساختگى است‌؟ بگو اگر راست مى‌گوئيد شما هم ده سوره ساختگى همانند اين قرآن بياوريد خداوند راضى شده آنها ده سوره‌اى كه در آن شباهتى با قرآن است هر چند كذب و افترا باشد بياورند)[٢] آرى افساد و تخريب بمراتب آسانتر از ساختن و آباد كردن است و بعضى هنرشان فقط در افساد است آن هم نه از راه دليل و برهان بلكه از راه ايجاد شبهه و سست كردن پايه‌هاى اعتقادى ديگران.

اقسام مِراء و ستيزه‌جوئى در كلام امام حسين عليه السلام

امام حسين عليه السلام: «المِراء لا يَخْلُوا مَنْ أَرْبَعَة أَوجُهٍ‌: اِمّا اَن تَتمارى أَنْتَ وَصاحِبُكَ فيٖما تَعْلامانِ‌، فَقَدْ تَرَكْتُما بِذلِكَ النَّصيٖحَةَ وَطَلَبْتَُما الفَضيٖحَةَ وَاَضَغْتُما ذلِكَ الْعِلَم اَو تَجْهَلانِهِ فَاَظَهَرْتما جَهْلاً وَخاصَمْتُما جَهْلاً و اِمّا تَعْلَمُهُ اَنْتَ فَظَلَمْتَ صاحِبَكَ بِطَلَبِ عَثَرتِهِ أَوْ يَعلَمُهُ صاحِبُكَ فَتَرَكْتَ حُرمَتَه وَلَمْ تَنْزِل مَنْزِلَتَهُ وَهذا كُلّه مُحالٌ‌. فَمَنْ اَنْصَفَ وَ قَبِل الحَقَّ وَتَرَكَ الْمُماراةَ فَقَدَ أَوثَقَ اِيمانَهُ وَ اَحْسَنَ صُحَبَة دِينِهِ وَصانَ عَقْلَهُ‌»[٣].

حضرت سيدالشهدا عليه السلام فرموده بحث و گفتگوهايى كه به مِراء (ستيزه‌جويى و خصومت) بكشد از چهار صورت خارج نسيت:

١ - يا شما و طرف گفتگويت به حق بودن مطلبِ مورد بحث آگاهيد با اين حال با يكديگر جدل مى‌كنيد در اين صورت شما با بحث و مجادله دوستى خود را ترك گفته‌ايد و خواستار رسوايى شده‌ايد و به علم خود اعتناء نكرده و آن را خوار شمرده‌ايد.


[١]- هود/ ١٣.

[٢]- الذرّيعة الى مكارم الشريعة، راغب اصفهانى/ ١٢٧ تا ١٣٠، ترجمه وخلاصه باب ٣١ و ٣٢.

[٣]- مستدرك الوسائل، ج ٢/٩٨.