جدل، استدلال و آداب مناظره در قرآن كريم - محمدعلى خزائلى - الصفحة ١٤١ - مجادل&#١٧٢٨ كافران با پيامبر
گرفتار مىشوند.
٢٢ - (وَ يَعْلَمَ اَلَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِنا ما لَهُمْ مِنْ مَحِيصٍ)[١] تا بدانند كسانى كه در آيات ما مجادله مىكنند، هيچ گريزگاهى ندارند. «فِعْلِ يَعلَمُ» را بعضى به رفع قرائت كردهاند كه مىشود جمله مستأنفه. يعنى كسانى كه در آيات و معجزات ما مجادله مىكنند مىدانند كه هيچ راه فرارى از عذاب و انتقام الهى ندارند و بعضى آن را به نصب خواندهاند كه عطف باشد به تعليل مقدّر و محذوف يعنى «لِيَنتَقم و يَعْلَمَ» خداوند بعضى را در كشتىها بواسطه اعمالشان غرق مىكند براى اينكه از آنها انتقام بگيرد و معلوم كند (ثابت كند) كسانى كه در آيات خدا اشكال و مجادله مىكنند راه گريزى برايشان نيست.
مجادلۀ كافران با پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم
٢٣ - (وَ إِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها حَتّى إِذا جاؤُكَ يُجادِلُونَكَ يَقُولُ اَلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هذا إِلاّ أَساطِيرُ اَلْأَوَّلِينَ وَ هُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَ يَنْأَوْنَ عَنْهُ وَ إِنْ يُهْلِكُونَ إِلاّ أَنْفُسَهُمْ وَ ما يَشْعُرُونَ)[٢]. و كافران بقدرى لجوجند كه اگر تمام نشانههاى حق را ببينند ايمان نمىآورند تا آنجا كه وقتى به سراغ تو مىآيند با تو پرخاشگرى كنند، كافران مىگويند اينها فقط افسانههاى پيشينيان است. آنها ديگران را از آيات الهى باز مىدارند و خود نيز از آن دورى مىكنند، آنها جز خود را هلاك نمىكنند ولى نمىفهمند.
مشركان و كافران از شنيدن حق كراهت دارند و نه تنها آن را قبول نمىكنند بلكه
[١]- شورى/ ٣٥.
[٢]- انعام، ٢٥/٢٦.