جدل، استدلال و آداب مناظره در قرآن كريم - محمدعلى خزائلى - الصفحة ١٣٠ - مجادل&#١٧٢٨ شياطين

شريعت بعدِ الهى نشده، بايد از آن پيروى كنند و چون دين اسلام ناسخ اديان گذشته است، آنها بايد از اين پس از دين تو پيروى نماييد و نبايد در اين امر با تو به نزاع برخيزند، آنها را به سوى خدا دعوت كن كه به راه مستقيم و هدايتى، اگر آنها با تو به مجادله پرداختند توجهى نكن و بگو خدا بر عمل شما از همه داناتر است.

خداوند در اين آيه شيوه برخورد سالم را در مقابل كشمكش و اعتراض مردم نسبت به بعضى مناسك حج به پيامبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم مى‌آموزد.

مجادلۀ شياطين

٩ - (وَ لا تَأْكُلُوا مِمّا لَمْ يُذْكَرِ اِسْمُ اَللّهِ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَفِسْقٌ وَ إِنَّ اَلشَّياطِينَ لَيُوحُونَ إِلى أَوْلِيائِهِمْ لِيُجادِلُوكُمْ وَ إِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ‌).[١]

مى‌فرمايد: شياطين (علماء كافرين و رؤساى آنها) پيروان كافرشان را تحريك مى‌كنند كه با شما مجادله كنند كه چرا ذبيحۀ شما حلال است و مقتول خدا (مردار) كه از كشته شما اَولى به اكل است، حرام مى‌باشد؟ كه خداوند مى‌فرمايد: آنچه نام خدا به آن برده نشود خوردنش حرام و گناه است و اگر از اولياء شيطان اطاعت كنيد، مشرك خواهيد بود.

اين روشى است كه كفّار از آن براى اخفاء نور حق و اشتباه‌كارى بر جهّال و تشكيك در عقايد اهل ايمان استفاده مى‌كردند و از آن مى‌توان به عنوان جدال قبيح ياد نمود.

[١]- سورۀ انعام، آيۀ ١٢١.