جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣٩٧ - ١٠ سرانجام اسراف كاری

چنین فردی اگر برای دریافت حقّ خود دعا کند. به او نیز خطاب می‌شود: آیا به تو دستور ندادم که هنگام قرض دادن شاهد بگیری. اشاره به آیه ٢٨٢ سوره بقره که فرمود: (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوهُ... ) [١]

امام صادق٧ در جای دیگر فرمود: شخص اسراف‌کار دارای سه نشانه است:

١. آنچه را در شأنش نیست می‌خرید.

٢. آنچه در شأنش نیست می پوشد.

٣. آنچه در شأنش نیست می خورد. «با این که قدرت خرید آن را ندارد و در مضیقه است به جهت چشم و هم چشمی و رقابت با دیگران و یا به جهات دیگر، خرج او بیش از شأن او است. این خود نشانه اسراف و زیاده‌روی در خرج کردن است. (لِلمُسرِفِ ثَلاثُ عَلاماتٍ: یَشتَری ما لَیسَ لَهُ وَ یَلبِسُ ما لَیسَ لَهُ و یَاکُلُ ما لَیسَ لَهُ)[٢]

٥. چرا إسراف؟

عده‌ای از خدمتكاران امام رضا٧ ميوه می‌خوردند و هنوز بقيه ميوه تمام نشده، آن را دور می‌‌انداختند. حضرت وقتی اين امر را مشاهده نمود، به آنان فرمود: سبحان الله! اگر شما احتياج نداريد، افرادی هستند كه نياز دارند. لا اقل میوه را بجای دور انداختن، به نيازمندان بدهید. [٣]

٦. استفاده به جا و به مورد اسراف نیست

امام رضا٧ فرمود: اشكالی ندارد كه از آرد جو، گندم و يا سبوس آن‌ها در حمّام

[١].[٥٨٦] بحار الأنوار، مجلسی، محمد باقر، ط دار الاحیاء التراث، ج ٩٣، ص ٣٦٠.

[٢] خصال صدوق، ج‌١، ص‌٤٧، حدیث ‌ ‌٢٥٧.

[٣].[٥٨٨] فروع کافی، ج ٦، ٢٩٧.