جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣٩٩ - ١٠ سرانجام اسراف كاری

گرفتند تا آب اسراف نشود. [١]

٩. میزان و ملاک در اسراف‌كاری و میانه‌روی

خداوند در قرآن می‌فرماید: (وَ الَّذِينَ إِذَا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَاماً) مومنان کسانی هستند که چون انفاق کنند زیاده‌روی نمی‌کنند و بخل هم نمی‌ورزند و میان این دو، حدّ وسط را رعایت می‌کنند.

هنگامی‌که امام صادق٧ آیه فوق را تلاوت فرمود، مشتی سنگریزه برداشت و آن را در مشت خود، نگه داشت و فرمود: این مَثَل سخت‌گیری و بخل است که خداوند عزّوجلّ در کتاب خود مذمّت نموده است. آن گاه مشتی دیگر برداشت و همه آنها را ریخت و فرمود: این مَثَل اسراف است. سپس مشتی دیگر برداشت و قسمتی از آن را ریخت و مقداری از آن را نگه داشت و فرمود: این حدّ وسط است «یعنی در همه امور و مخارج زندگی باید اینچنین معتدل بود» سپس فرمود: کسى که آبى را از نهر فرات براى خوردن بردارد و بعد از ‌نوشیدن، زیادى آن را ‌بیرون بریزد، اسراف کرده است.

امیرمؤمنان على٧ می‌فرماید: اسراف موجب هلاکت و میانه روی، مایه زیاد شدن ثروت است. (الْقَصْدُ مَثْرَاةٌ وَ السَّرَفُ‌ مَتْوَاةٌ)[٢]

١٠. سرانجام اسراف كاری، رجوع شود به موضوع: ارث داستان ٩ با عنوان: سرانجامِ اسراف در خرج کردن میراث صفحه: ٢٨٩.

[١].[٥٩١] کتاب آنگاه عرش خدا می‌لرزد به نقل از آقای محمد شریفی.

[٢].[٥٩٢] الوافي ج۱۰ ص۴۹۶.