جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١١٩ - ٤ عمل خالصانه همچون طشت طلاست

١. اخلاص در عبادت

خداوند به حضرت آدم٧ وحى کرد كه من همه سخن را در چهار كلمه براى تو جمع نمودم. این چهار دستور، جامع و فراگيرنده همه وظايف انسانى و در برگيرنده همه كمالات بشری است. آدم عرض کرد: آن چهار كلمه چيست؟ خداوند فرمود: اوّلی از آنِ من است، دوّمی ‌از آنِ تو، سوّمى ‌ميان من و تو و چهارمى ‌ميان تو و مردم است.

١. آن كه از آنِ من است، اين كه تلاش خود را مبذول داری و در بندگی كسى را شريك من نسازی.

٢. آن كه از آن تو است، اين كه پاداش عمل نيك تو را بدهم، هنگامی كه به آن نيازمندى.

٣. آن كه بين من و تو است، اين كه تو دعا كنى و من دعايت را اجابت کنم.

٤. آن كه میان تو و مردم است، این كه «در روابط خود با مردم منصف باشی» آنچه را که براى خود می‌پسندى بر ديگران هم بپسندى و آنچه را براى خود نمی‌پسندى بر ديگران هم نپسندى.[١]

٢. عملی با ارزشتر از طلای روی زمین

حضرت موسی٧ در سفر خود به مَدین عده‌ای را دید که برای آب دادن به گوسفندان در کنار چاهی جمع شده‌اند. در میان آنها دختران شعیب پیغمبر هم منتظر کشیدن آب از چاه بودند.

موسی چون دید دختران شعیب نیاز به کمک دارند برای آنها از چاه، آب کشید و گوسفندان آنها را نیز آب داد سپس زیر سایه‌ای رفت و از شدت گرسنگی دعا کرد که

[١].[١٧٣] اصول کافی، کلینی، محمد بن یعقوب، ط الاسلامية، ج٢، ص١٤٦.