جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٨٥ - ١١ برخورد ملاطفت آمیز پيامبر اکرم&#٦٥٠١٨ با نعيمان

در تفسيرالميزان بیان نموده که به صورت فهرست‌وار بدان اشاره مى‌شود:

به هر كس مى‌رسيد چه بزرگ چه كوچك، سلام مى‌كرد. اگر چيزى تعارفش مى‌كردند، آن را کوچک نمی‌شمرد اگر چه يك خرماى پوسيده بود. كم خرج، كريم الطبع و خوش معاشرت بود. بدون آن که قهقهه كند هميشه تبسّمى ‌بر لب داشت. بدون آن که از خود ذلتى نشان دهد همواره متواضع بود. بدون آن که اسراف ورزد سخاوتمند بود.

بسيار دل‌نازك و مهربان بود. هيچ وقت به خاطر ظلمى‌كه به او شده بود درصدد انتقام برنیامد. آن حضرت پیوسته معطّر بود تا جایی که بواسطه بوى خوش او مردم قبل از ورود مطلع می‌شدند. هنگام ورود به خانه دیگران سه بار اجازه می‌گرفت. هنگام حرف زدن تبسّم مى‌كرد...[١]

نرمی و ملاطفت رسول الله ﷺ با کودکان

روزى پيامبر اکرم ﷺ براى نماز، به مسجد می‌رفت که در راه دید گروهى از كودكان بازى می‌كنند حسن و حسينC آمدند و خود را به لباس آن حضرت آويختند هر يك می‌گفت: (كُن جَمَلى) یعنی شتر من باش .آن حضرت از يك سو نمی‌خواست آنها را رد کند و از سوی دیگر می‌خواست خود را به مسجد برساند این امر موجب شد که آن حضرت قدری دیرتر از روزهای قبل به مسجد حاضر شود.

بلال حبشى از مسجد بيرون آمد و به جستجوى پيامبر پرداخت، آن حضرت را در كنار جمعى از كودكان يافت، جريان را فهميد، بلال قصد كرد كه مانع كودكان شود ولی حضرت بلال را از این امر، نهى كرد و فرمود: تنگ شدن وقت نماز براى من محبوبتر از رنجاندن اين كودكان است، سپس به بلال فرمود: برو به خانه چیزی بياور

[١]. تفسير الميزان، علامه طباطبایی، ج ٦، ص ١٨٣.