جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٦٥ - ٤٦ احترام مردم به امام رضا

عَلَى لِحْيَتِهِ لَمْ يُؤَهِّلْ هَذِهِ الشَّيْبَةَ وَ أَهَّلَ هَذَا الْفَتَى وَ وَضَعَهُ حَيْثُ وَضَعَهُ أُنْكِرُ فَضْلَهُ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِمَّا تَقُولُونَ بَلْ أَنَا لَهُ عَبْدٌ) وقتى خداوند متعال اين ريش سفيد را شايسته «امامت» ندانست، ولى اين كودك را شايسته مقام والای امامت دانست، آيا من به راحتى این امر را انكار نمايم؟ «آیا شایسته نیست ‌به‌ جهت مقامی ‌که خداوند به شایستگی به آن حضرت داده‌ احترامش کنم» پناه می‌برم به خدا از گفتار «نادرست» شما، من غلام اين كودك هستم.[١]

٤٣. احترام به افراد فاقد موقعیّت اجتماعی

درباره احترام به دیگران و ارزش اخلاقى و اجتماعى آن، روايات بسيارى در كتب روایی ذکر شده است. أولياى گرامی ‌اسلام، خودشان داراى اين صفت پسنديده بوده و در عمل با تمام طبقات مردم از فقير و غنى، سياه و سفيد، با فروتنى و احترام برخورد مى‌كردند. نقل شده که امام كاظم٧ بر مرد سياه‌پوستی گذر كرد و به او سلام كرد و مدّت طولانى با او گفتگو كرد. آنگاه فرمود: اگر حاجتى براى تو پيش آمد آن را برآورده مى‌كنم. در اين هنگام شخصى گفت: يا بن رسول‌اللّه شما با آن منزلتى كه داريد با چنين شخصى می‌نشينید و از حوايج او سؤال مى‌كنید؟

حضرت فرمود: او نیز بنده‌اى از بندگان خداست كه به حكم قرآن برادر ماست و در زمين خدا حركت مى‌كند و با او از يك پدريم که حضرت آدم٧ باشد و يك دين داريم كه اسلام باشد و شايد در گردش روزگار ما نيازمند او شویم و پس از اين كه بر او باليديم او ما را در برابر خود متواضع بيند. [٢]

[١].[٩٨] اصول کافی، کلینی، محمد بن یعقوب، ط الاسلامية، ج١، ص٣٢٢.

[٢].[٩٩] الوافي، فيض كاشاني، ج٢٦، ص٢٨٢.