جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٤٥ - ٣١ اشعاری که برای خشنودی خداوند سروده شد

نمی‌شود صریحاً با ايشان در ميان گذاشت. بنابراين قرار گذاشتند كه عذر ديگرى را بیاورند كه چون تازه عمل جراحى كرده‌ايد ممكن است اين مسافرت طولانى با اتومبيل «آن وقت هواپيما و قطار در راه مشهد و تهران نبود» به شما صدمه‌ای وارد كند. در جلسه بعد افراد كوشيدند هر طورى شده‌ ایشان را منصرف كنند ولى يكى از حضار مجلس آنچه را كه همه در دل داشتند به طور اتفاقی بر زبان جاری کرد و گفت که منظور اصلى اطرافيان از مخالفت با اين مسافرت چيست.

ايشان تا موضوع را فهمید با لحنى جدّى فرمود: در این هفتاد سال عمرم، خداوند عنایاتی به من فرموده كه هيچ كدام از آنها به تدبير من نبوده است. من كوشش کرده‌ام که پیوسته به وظيفه‌ام عمل كنم. حالا پس از هفتاد سال شايسته نيست به فكر خود باشم و به شئؤنات شخصى خود بیندیشم. «و برای تعریف و تمجید دیگران کارهای خود را انجام دهم.»[١]

٢٩. از چه مالی بوده، آیا اخلاص داشته است؟

زبيده زن هارون الرشيد با خرج خود نهر آبى را از سنگلاخ‌هاى بين طائف و مكّه به سرزمين بی‌آب مكه جارى ساخت و قريب دوازده قرن، حُجّاج تشنه لب از آن استفاده مى‌كنند. از نظر ظاهری كاری بس عظيم است ولى از نظر ملكوتى چطور؟

آيا ملائكه هم مانند ما حساب مى‌كنند؟ آيا چشم آنان هم به حجم ظاهرى اين عمل بزرگ، خيره خيره می‌شود؟ نه، آنها طور ديگری حساب مى‌كنند. آنان با مقياس الهى ابعاد عمل را سنجیده و حساب مى‌كنند كه زبيده پول اين كار را از كجا آورده است؟ ‌آیا اخلاص داشته یا خیر؟

زبيده همسر يك مرد جبار و ستمگر به نام هارون الرشيد بود كه بيت المال

[١].[٢١٤] امدادهاى غيبى در زندگى بشر، مطهری، مرتضی، ص ٨٩ و ٩٠.