جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٧٢ - ٢ نمونهای دیگر از اخلاقِ الهی

موجب حسن تعامل انسان با افراد مختلف جامعه می‌شود و به عكس آن كج‌خلقى، ترش‌رویی، خشونت، خشكی و نبود لطف و محبّت، موجب دوری مردم و گسستن پيوندهاى اجتماعى می‌شود.

در آيات شریفه قرآن و سيره پيشوايان دین، حکایات فراوانى در این زمينه ذکر شده كه حاكى از اهمّيت فوق‌العاده‌ اخلاق نیکو در سرنوشت فرد و جامعه است تا جایی که قسمت مهمی ‌از موفّقيت‌های پيامبر اکرمﷺ و اوصیای آن حضرت در تبلیغ دین و دعوت به اسلام، مرهون همين فضيلت اخلاقی بوده ‌است.

نکته: اخلاق در یک تقسیمبندی به سه دسته: «اخلاق الهی و اخلاق اجتماعی و اخلاقی فردی» تقسیم میشود. اخلاق الهی رفتاری است که در ارتباط با خالق هستی است. اخلاق اجتماعی رفتار و برخورد با افراد اجتماع است. اخلاق فردی در خصوص شیوه زندگی شخصی افراد است که در موضوع آداب اسلامی در شمارههای بعدی این مجموعه آمده است.

١. اخلاق الهی

حضرت داود٧ به خدا عرض کرد: پروردگارا! همنشین من را در بهشت به من معرفی کن. «تا بدانم چه کسی ‌در مقام و منزلت بهشتی هم رتبه من است؟ خداوند فرمود: همنشین تو در بهشت متی، پدر حضرت یونس است. داود اجازه خواست تا به دیدار متی برود. خداوند هم اجازه داد. داود به همراه فرزندش سلیمان به محل زندگی او رفته و پرسیدند: متی کجاست؟

در پاسخ گفتند: در بازار است. هر دو به بازار آمده و از محل متی پرسیدند. مردم در جواب گفتند: او در بازار هیزم فروشان است. به آنجا رفتند و دیدند عده‌ای منتظر او هستند. ناگاه متی در حالی که پشته‌ای از هیزم به همراه داشت، رسید. مردم به احترام او برخاستند و هیزم‌ها را از سر او گرفته، بر زمین نهادند. متی پس از حمد خدا هیزم را در معرض فروش گذاشت و گفت: چه کسی‌ جنس حلالی را با