جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٤٣ - ٢٩ از چه مالی بوده، آیا اخلاص داشته است؟

كجا بنا كرده‌ايد... .

وقتى سخنش تمام شد، آيت اللّه بروجردى جمله‌ای را گفتند كه البته برگرفته از حديث قدسی است ايشان فرمود: (اَخْلِصِ الْعَمَلَ فَاِنَّ النّاقِدَ بَصيرٌ بَصيرٌ) عمل را باید برای خدا خالص کرد، نقّاد[١] عمل بسیار آگاه هست. تو خيال كردى اينها كه در منطق مردم به اين شكل است حتماً در پيشگاه الهى هم پذیرفته هست«از کجا معلوم که خالص و پذیرفته باشد؟» (إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ)[٢]

نکته: در قرآن تعبير به پيش فرستادن آمده است (وَ مَا تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ).[٣] يعنى آنچه از اعمال نيك براى خود پيش فرستادهاید، پاداش آن را نزد خدا خواهيد يافت و یا تعبیر به آوردن حسنه شده است: (مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا)

از این دو تعبیر استفاده می‌شود که انجام عمل غیر از آوردن عمل در قیامت است. صِرف انجام عمل کافی نیست. وقتی انسان عملش را پیش می‌فرستد و به آخرت منتقل می‌کند که در آن اخلاص باشد. لذا در اعمال خود باید كمال دقّت و مراقبت و وارسی را نمود و تنها عملی که همراه اخلاص باشد جزء اعمال پیش فرستاده به آخرت است.

نقل شده که بعد از فوت مرحوم محقّق کرکی ایشان را در خواب دیدند و از وضعیت ایشان پس از مرگ پرسیدند. این بزرگوار در جواب فرمود: تنها عمل خالص پذیرفته می‌شود (خلَّص الْعَمَلَ فإنَّ النّاقِدَ بَصِیرٌ خَبِیرٌ) هنگامی ‌که وارد برزخ شدم، سؤال و جواب ملائکه شروع شد و در همه اعمالم از جهت اخلاص مناقشه کردند.

آخر فرشته‌ای به دفاع از من گفت: اینقدر به ایشان سخت نگیرید چرا که او کتاب بی‌نظیری در فقه به نام جامع المقاصد نوشته است. در جواب به آن ملک گفته شد.

[١] .کسی که عمل را بررسی کرده و آن را می‌سنجد.

[٢].[٢١١] تعليم و تربيت در اسلام، مرتضی مطهری‌. ص ٢٣٣ و ٢٣٤.

[٣].[٢١٢] سوره بقره، آیه ١٧.