آرام‌بخش دل داغديدگان (ترجمه مُسكّن الفؤاد شهيد ثاني) - جناتي، حسين - الصفحة ٩٧ - باب دوم در مورد صبر

بى‌خبر و ناآگاهند.» ٢- نوع دوم صبر زاهدان و عابدان و اهل تقوى و صاحبان حكمت است اين‌ها براى اميد ثواب آخرت صبر مى‌كنند: إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ‌[١]؛ «خداوند صابران را به حد كامل و بدون حساب پاداش خواهد داد.» ٣- نوع سوم صبر عارفان است (اينها نه به خاطر نايل شدن به ثواب آخرت مشكلات را تحمل مى‌كنند و نه از سختى‌ها ناراحت مى شوند) بلكه آنان از مصيبت‌ها و مشكلات لذت مى‌برند و بلاها را نوعى موهبت خاص الهى قلمداد مى‌كنند و آن را دليل بر عنايت و توجه خاص خدا مى‌دانند.

وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ* الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ* أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ‌[٢].

«بشارت بده به استقامت‌كنندگان. آنان كه وقتى مصيبتى به آنها برسد مى‌گويند: ما از خدا هستيم و به سوى او بازمى‌گرديم. اينها كسانى هستند كه الطاف و رحمت خدا شامل حال آنان شده و آنها هدايت يافتگانند.» اين نوع از صبر، رضا ناميده مى‌شود. در آينده نزديك در باب مخصوص خودش (باب سوم اين كتاب) پيرامون آن بحث مى‌گردد.

نوع اول صبر (يعنى صبر عوام) هيچ گونه پاداشى نزد خدا ندارد

[١] - زمر: ١٠

[٢] - بقره: ١٥٦ و ١٥٧