آرام‌بخش دل داغديدگان (ترجمه مُسكّن الفؤاد شهيد ثاني) - جناتي، حسين - الصفحة ٢٧٦ - تسليت نامه پيامبر

عز و جل و از امانت‌ها و وديعه‌هايى است كه در مدت معين و محدودى در دست ما است و ما از آنها بهره‌مند مى‌شويم (هر وقت مدت امانتدارى به پايان رسد صاحب امانت امانت را مى‌برد) سپس بر ما واجب كرده است كه در برابر نعمت‌ها شكر كنيم و در برابر بلاها صبر نماييم.

فرزند تو يكى از مواهب و وديعه‌اى بود كه خداوند مدتى تو را از آن بهره‌مند و مسرور نمود و سپس امانتش را گرفت و در مقابل آن اجر كثير و صلوات و رحمت و هدايت‌[١] به تو عطا مى‌فرمايد، به شرطى كه در فقدان او صبر كنى و اين مصيبت را به حساب خدا بگذارى و براى رضاى او اين سختى را تحمل كنى.

پس اى معاذ! بر اثر بى‌صبرى و بيتابى دو مصيبت براى خودت فراهم نكن تا اجرت از بين برود و بر آنچه از دستت رفته است پشيمان شوى (يعنى اگر بى‌صبرى و جزع و فزع كنى به دو مصيبت مبتلا مى‌شوى يكى داغ فرزند و ديگرى از بين رفتن اجر كه به مراتب از داغ فرزند بزرگ‌تر است).

پس اگر بر ثواب مصيبت خويش واقف شوى و صبر و بردبارى پيشه كنى خواهى فهميد كه مصيبتت در برابر پاداشى كه خدا عنايت مى‌فرمايد بسيار ناچيز است و خداوند به وعده وفا خواهد كرد.

[١] - اشاره است به آيه ١٥٧ سوره بقره كه مى‌فرمايد: أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ‌. كه در اين آيه خداوند صلوات و رحمت و هدايت خويش را به مصيبت ديدگان صابر داده است.