آرام‌بخش دل داغديدگان (ترجمه مُسكّن الفؤاد شهيد ثاني) - جناتي، حسين - الصفحة ٣٨ - وجه چهارم؛ بىصبرى باعث انحطاط آدمى از مقام رضاست

بقضائى‌

، «رضاى من در اين است كه تو به قضاى من راضى باشى.» و در قرآن كريم فرمود: رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ‌؛ «خدا از ايشان راضى و ايشان نيز از خدا راضى شدند.» خداوند متعال به داود ٧ وحى فرمود:

يا داود تريد و اريد و انّما يكون ما اريد فان سلّمت لما اريد كفيتك ما تريد و ان لم تسلم ما اريد اتعبتك فيما تريد ثمّ لا يكون الّا ما اريد».[١]

«اى داود تو اراده مى‌كنى و من هم اراده مى‌كنم و آنچه كه خواسته و اراده من است به وجود مى‌آيد. پس اگر در برابر اراده من تسليم شدى خواسته‌ات را كفايت مى‌كنم و اگر در برابر اراده من تسليم نشوى، تو را در اراده‌ات به تعب و رنج مى‌اندازم و آخر هم جز اراده و خواسته من واقع نخواهد شد.» نيز خداوند متعال در قرآن مجيد فرمود:

لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‌ ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ‌[٢] « (هر مصيبتى كه به شما مى‌رسد قبلا در لوح محفوظ ثبت شده است) تا اين كه شما بر آنچه از دستتان مى‌رود تأسف نخوريد و به آنچه خدا عطا مى‌كند مغرور و دلشاد نگرديد.» بدان كه همانا رضا به قضاى الهى، ثمره محبت به خداست؛ زيرا هر كس چيزى را دوست بدارد به كار او نيز راضى است و رضايت‌

[١] - تحف العقول، ٣٧٤

[٢] - حديد: ٢٣