آرام‌بخش دل داغديدگان (ترجمه مُسكّن الفؤاد شهيد ثاني) - جناتي، حسين - الصفحة ١٩٣ - باب سوم پيرامون رضا و خشنودى از خدا

و نيز خداوند متعال مى‌فرمايد: رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ‌[١] «خدا از آنها راضى و خشنود شد و آنها نيز از خدا راضى هستند.» بايد دانست كه رضا و خشنودى ثمره و نتيجه محبت خدا است.

- «من احبّ شيئا احبّ فعله.»؛ «كسى كه شخصى را دوست داشته باشد كار او را نيز دوست مى‌دارد.» و از كار او راضى است و محبت ثمره معرفت است چون كسى كه انسانى را به خاطر بعضى صفات نيكويش دوست بدارد، هر چه معرفت و شناختن در مورد آن انسان بيشتر شود دوستى‌اش نسبت به او نيز بيشتر مى‌گردد اگر چه آن نيكويى در آن انسان تصورى و خيالى باشد و واقعيت نداشته باشد.

پس اگر كسى به ديده بصيرت به جلال و عظمت خدا و كمال او نظر كند خدا را از همه بيشتر دوست مى‌دارد. و خداوند متعال مى‌فرمايد: وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ‌[٢]، «آنها كه ايمان دارند محبتشان به خدا بيشتر و شديدتر است.» و وقتى انسان خدا را دوست بدارد تمام آثارى كه از او صادر

[١] - بيّنه: ٨

[٢] - بقره: ١٦٥