چرا اين نگرش به همان خوبى در مورد بسيارى از دختران جواب نمى‌دهد؟ به دليل اينكه بيشتر دختران براى دوستى و رفاقتشان بيشتر از وابستگى گروهى ارزش قائلند. اگر «اميلى» و «مليسا» بهترين دوست هم باشند و شما آن دو نفر را در دو گروه مخالف هم قرار دهيد، ممكن است هر دو دختر آزرده شوند. اميلى نمى‌خواهد مليسا را غمگين كند؛ بنابراين، ممكن است از شكست دادن مليسا ناراضى باشد. او ترجيح مى‌دهد دوشادوش مليسا بازى كند نه اينكه سعى كند او را شكست دهد. امّا اگر دو پسر مانند جاستين‌[١] و جيرو[٢] كه دو دوست خوب هستند، در دو گروه مخالف هم قرار بگيرند، جاستين با خوشحالى به ميدان خواهد دويد و جيرو را به زمين خواهد زد. در اين وقت من ديده‌ام كه جيرو بلند شده و خودش را تكان داده و دوباره سراغ جاستين رفته و مى‌گويد: فكركردى خوب زدى؟ اينكه چيزى نيست. دفعه بعدى من بهتر از تو خواهم زد.

در واقع؛ اين نوعى رقابت طبيعى است كه رفاقت‌هايشان را مى‌سازد. پسران درك مى‌كنند كه الزاماً نبايد با دوستانشان در يك گروه باشند يا با هم گروهى‌هايشان دوست باشند. پسران، بسيار مشتاقند كه براى موفقيت گروه‌شان بدون توجّه به اينكه آيا دوستانشان در آن گروه هستند يا خير، تلاش كنند. به راحتى قابل باور است كه قالب و صورت كلّى يك تيم‌

[١] -Justine .

[٢] -Jareo .