پسرانى كه در بيست يا سى سال گذشته اهل مطالعه بودند، امروزه بازى رايانه‌اى مى‌كنند. امّا شواهد چيز ديگرى را نشان مى‌دهد. پسرانى كه بيشتر وقتشان را با بازى رايانه‌اى مى‌گذارنند نسبت به آنهايى كه بازى رايانه‌اى انجام نمى‌دهند، تمايل كمترى به مطالعه براى سرگرمى ندارند. بازى‌هاى رايانه‌اى، جايگزين فعّاليت اصلى زندگى پسران نوجوان شده است؛ امّا آن فعّاليت، مطالعه نبوده، بلكه بازى در خارج از خانه بوده است. در سال ١٩٨٠ بسيارى از پسران بيشتر زمان بازى خود را خارج از خانه سپرى مى‌كردند. امروزه پسران مشتاق‌ترند تا زمان خود را داخل خانه با بازى‌هاى رايانه‌اى يا پلى استيشن يا ... بگذرانند. اين موضوع ممكن است يكى از دلايلى باشد كه امروز پسران، چهار برابر پسران نسل پيش چاق‌تر و فربه‌تر هستند، امّا نمى‌تواند مسئله اصلى ما را توجيه كند.

با وجود اين، يك دليل قابل قبول وجود دارد و آن اينكه؛ تغييرات در آموزش طى سى سال گذشته، يك نگرشى منفى نسبت به آموزش ميان پسران به‌وجود آورده است. امروزه پسران، كمتر تمايل به مطالعه دارند؛ زيرا نمى‌خواهند مطالعه كنند و حداقل بخشى از اين تغييرات در انگيزه، نتيجه تغييرات شديد و احمقانه جنسيتى در آموزش در طول سى سال گذشته است.

اجازه بدهيد اكنون به تلفنى كه از طرف جى متيوس خبرنگار روزنامه‌